Repozytorium Instytucjonalne

Wyższej Szkoły Biznesu - National Louis University z siedzibą w Nowym Sączu

Zbiory w Repozytorium WSB-NLU

Wybierz zbiór, którego kolekcje chcesz przeglądać

Najnowsze publikacje

  • Typ pozycji:Pozycja,
    Związki lęku i jakości snu u dzieci w wieku 10-14 lat
    (2026-10-27) Tatko, Paweł
    Praca poświęcona została analizie związków pomiędzy jakością snu, poziomem senności dziennej a nasileniem objawów lękowych u dzieci w wieku 10–14 lat. Głównym celem pracy było zbadanie zależności między jakością snu, odczuwaną sennością w ciągu dnia oraz poziomem lęku u dzieci w okresie późnego dzieciństwa i wczesnej adolescencji. Grupę badaną stanowiło 70 dzieci w wieku 10–14 lat. W badaniu wykorzystano następujące narzędzia badawcze: Pediatric Daytime Sleepiness Scale (PDSS), Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI) oraz kwestionariusz demograficzny wypełniany przez dziecko i rodzica. Wyniki badań wskazały, że obniżona jakość snu oraz wyższy poziom senności dziennej mogą współwystępować z większym nasileniem objawów lękowych u dzieci. Analiza zależności pomiędzy zmiennymi wykazała, że dzieci doświadczające problemów ze snem częściej wykazują trudności emocjonalne związane z podwyższonym poziomem lęku. Zarówno niska jakość snu, jak i nadmierna senność w ciągu dnia okazały się istotnymi czynnikami wpływającymi na funkcjonowanie emocjonalne badanych dzieci. Uzyskane rezultaty są zgodne z wcześniejszymi badaniami, które wskazują, że zaburzenia snu mogą negatywnie oddziaływać na mechanizmy regulacji emocji oraz zwiększać podatność na objawy lękowe. Zrozumienie zależności pomiędzy snem a lękiem, ma istotne znaczenie dla tworzenia skutecznych działań profilaktycznych i psychoedukacyjnych, wspierających zdrowie psychiczne dzieci i młodzieży. Poprawa jakości snu oraz właściwa higiena snu, mogą stanowić ważny element ograniczania trudności emocjonalnych u dzieci. Praca ma znaczenie dla poszerzenia wiedzy dotyczącej związku, pomiędzy snem a funkcjonowaniem emocjonalnym w okresie rozwojowym. Uzyskane wyniki mogą stanowić podstawę dla dalszych badań oraz działań praktycznych, związanych z profilaktyką problemów emocjonalnych i zaburzeń snu wśród dzieci i młodzieży. 
  • Typ pozycji:Pozycja,
    Inteligencja emocjonalna, samoocena i współczucie wobec siebie jako zasoby psychospołecznego funkcjonowania dorosłych dzieci z rodzin dysfunkcyjnych z doświadczeniem przewlekłej choroby somatycznej – studium przypadku
    (2026-10-27) Ryło , Iwona
    Celem pracy była analiza znaczenia inteligencji emocjonalnej, samooceny oraz współczucia wobec siebie na funkcjonowanie dorosłych dzieci wychowujących się w rodzinach dysfunkcyjnych z doświadczeniem długotrwałej choroby somatycznej rodzica. Badanie przeprowadzono metodą studium przypadku z udziałem pięciu osób dorosłych. Wykorzystano wywiad psychologiczny oraz standaryzowane narzędzia psychometryczne: Popularny Kwestionariusz Inteligencji Emocjonalnej (PKIE), Skalę Samooceny Rosenberga (SES) oraz Skalę Współczucia dla Samego Siebie (SCS). Uzyskane wyniki wskazują, że poziom inteligencji emocjonalnej, samooceny oraz współczucia wobec siebie pozostaje w związku z funkcjonowaniem psychospołecznym badanych. We wszystkich analizowanych przypadkach doświadczenie długotrwałej choroby somatycznej rodzica miało wpływ na rozwój oraz funkcjonowanie w życiu dorosłym, jednak jego charakter i nasilenie były zróżnicowane. Największe trudności obserwowano u osób, które doświadczały ograniczonej dostępności emocjonalnej opiekunów, przedwczesnego przejmowania odpowiedzialności oraz niezaspokojenia potrzeb emocjonalnych. Większość uzyskanych wyników znajduje potwierdzenie w literaturze przedmiotu, jednocześnie wskazując, że konsekwencje dorastania w rodzinie dysfunkcyjnej z przewlekłą chorobą somatyczną mają charakter złożony i zależą od wielu czynników indywidualnych oraz środowiskowych.
  • Typ pozycji:Pozycja,
    Poczucie sensu życia, nadzieja i samoocena u osób uzależnionych od alkoholu w procesie trzeźwienia, na przykładzie członków Wspólnoty Anonimowych Alkoholików. Studium przypadków.
    (2026-10-27) Tomczak, Paweł
    Celem badania było poznanie i zrozumienie dynamiki zmian w zakresie odbudowy zasobów psychologicznych: poczucia sensu życia, nadziei i samooceny u osób uzależnionych od alkoholu w procesie trzeźwienia. Nastąpiło to poprzez ujawnienie subiektywnej perspektywy badanych, którzy opisywali oraz nadawali znaczenie zmianom, które nastąpiły w ich życiu po odstawieniu alkoholu, a także na skutek oddziaływań tj. wstąpienie do AA czy podjęcia terapii uzależnień. Dodatkowo zidentyfikowano czynniki wspierające i utrudniające utrzymywanie przez nich trzeźwości. Zastosowano studium przypadków, w oparciu o wywiady przeprowadzone wśród pięciu uczestników wspólnoty Anonimowych Alkoholików. Dodatkowo wykorzystano narzędzia pomiarowe: Test sensu życia (PIL) Jamesa C. Crumbaugha i Leonard T. Maholicka, Kwestionariusz Nadziei Podstawowej (BHI-12) Jerzego Trzebińskiego i Mariusza Zięby oraz Skalę Samooceny (SES) Morrisa Rosenberga. Badani odnosili się retrospektywnie, opisując zmiany, które nastąpiły w ich życiu od okresu czynnego uzależnienia do chwili obecnej. W procesie trzeźwienia odbudowa zasobów psychologicznych nie przebiega w sposób linearny. Wyniki wykazały istotny wzrost poczucia sensu życia i nadziei w okresie trzeźwienia. W przypadku samooceny dynamika okazała się zróżnicowana, co wynikało z ujawnienia się niskiej samooceny ukrytej, wcześniej maskowanej mechanizmami iluzji i zaprzeczeń. Badani zgodnie wskazywali, że zarówno profesjonalna terapia, jak i uczestnictwo we wspólnocie AA odegrały kluczową, wzajemnie uzupełniającą się rolę w procesie zdrowienia.
  • Typ pozycji:Pozycja,
    Doświadczenie straty dziecka na etapie prenatalnym – psychologiczne mechanizmy radzenia sobie z żałobą u kobiet po poronieniu. Studium przypadku
    (2026-10-27) Plebanek, Justyna
    Niniejsza praca koncentruje się na analizie psychologicznych mechanizmów radzenia sobie z żałobą po stracie dziecka na etapie prenatalnym, doświadczoną przez pięć kobiet po poronieniu. Badanie ma na celu identyfikację emocjonalnych, poznawczych i behawioralnych reakcji na stratę oraz zbadanie roli wsparcia społecznego i strategii adaptacyjnych w procesie żałoby. Zastosowano metodę interpretacyjnej analizy fenomenologicznej (IPA), obejmującą częściowo ustrukturyzowane wywiady oraz analizę jakościową wypowiedzi uczestniczek. Wyniki wskazują, że strata prenatalna wywołuje intensywne emocje, takie jak smutek, poczucie winy, złość i pustka, a także wpływa na poczucie tożsamości oraz relacje społeczne. Kluczowym czynnikiem łagodzącym przebieg żałoby okazało się wsparcie partnera, rodziny i środowiska medycznego, przy czym jego brak wiązał się z ryzykiem rozwoju przedłużonej żałoby. Zidentyfikowano także znaczenie nadawania sensu stracie oraz akceptacji jako elementów sprzyjających procesowi adaptacji. Uzyskane wyniki mogą stanowić podstawę do projektowania programów wsparcia psychologicznego dla kobiet po poronieniu.
  • Typ pozycji:Pozycja,
    Postrzegane style adaptacji potraumatycznej w rodzinie pochodzenia a style radzenia sobie ze stresem i uogólnione poczucie własnej skuteczności u osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych
    (2026-10-27) Marut, Justyna
    Praca dotyczy związków między postrzeganym nasileniem trzech stylów adaptacji potraumatycznej w rodzinie pochodzenia — stylu ofiary, odrętwienia i walki — a stylami radzenia sobie ze stresem oraz uogólnionym poczuciem własnej skuteczności u osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych. Analizie poddano również różnice między osobami uzależnionymi a grupą kontrolną pod względem wyników w skalach stylu ofiary, odrętwienia i walki. Badanie miało charakter korelacyjno-porównawczy i objęło 120 osób: 60 uczestników terapii uzależnień w Ośrodku MONAR w Kęblinach oraz 60 osób z grupy kontrolnej. Zastosowano Inwentarz Wielopokoleniowych Następstw Traumy Danieli, Kwestionariusz Radzenia Sobie w Sytuacjach Stresowych CISS oraz Skalę Uogólnionej Własnej Skuteczności GSES. Nie stwierdzono istotnych związków między postrzeganym nasileniem trzech stylów adaptacji potraumatycznej a uogólnionym poczuciem własnej skuteczności. Spośród dziewięciu analizowanych zależności między postrzeganym nasileniem trzech stylów adaptacji potraumatycznej a stylami radzenia sobie ze stresem wykazano jedną istotną dodatnią korelację — między stylem ofiary a emocjonalnym stylem radzenia sobie (ρs = 0,441; p po korekcie Holma = 0,004). Nie stwierdzono istotnych różnic między grupami w postrzeganym nasileniu stylu ofiary, odrętwienia i walki. Wyniki nie potwierdziły większości zakładanych zależności ani różnic międzygrupowych i wymagają ostrożnej interpretacji; nie stanowią podstawy do wnioskowania o transmisji traumy.