Repozytorium Instytucjonalne

Wyższej Szkoły Biznesu - National Louis University z siedzibą w Nowym Sączu

Zbiory w Repozytorium WSB-NLU

Wybierz zbiór, którego kolekcje chcesz przeglądać

Najnowsze publikacje

  • Typ pozycji:Pozycja,
    Regularne ćwiczenia fizyczne a redukcja stresu i poprawa jakości życia u osób dorosłych ze zdiagnozowaną depresją.
    (2026-06-30) Hatlapa, Paweł
          Celem niniejszej pracy było zbadanie wpływu regularnej aktywności fizycznej na poziom stresu oraz jakość życia osób dorosłych ze zdiagnozowaną depresją. W pracy dokonano przeglądu literatury dotyczącej związków pomiędzy ćwiczeniami fizycznymi a zdrowiem psychicznym, ze szczególnym uwzględnieniem mechanizmów biologicznych i psychospołecznych odpowiedzialnych za korzystny efekt wysiłku. Badania własne przeprowadzono metodą sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem autorskiego kwestionariusza, a także standaryzowanych narzędzi oceny depresji (PHQ-9) oraz poziomu stresu (PSS-10). Analizą objęto grupę dorosłych osób z rozpoznaniem depresji, w tym podgrupy regularnie ćwiczące oraz niepodejmujące aktywności fizycznej.      Wyniki wykazały, że osoby z depresją regularnie uprawiające ćwiczenia fizyczne charakteryzowały się istotnie niższym poziomem odczuwanego stresu oraz objawów depresyjnych w porównaniu do osób nieaktywnych fizycznie. Zaobserwowano także, że zarówno rodzaj, jak i intensywność oraz czas trwania ćwiczeń wpływają na subiektywne odczucie poprawy samopoczucia i jakości życia. Szczególnie korzystny efekt przypisano ćwiczeniom aerobowym, regularnym spacerom, pływaniu oraz zajęciom relaksacyjnym. Większa intensywność i częstotliwość wysiłku wiązały się z bardziej wyraźną redukcją objawów depresyjnych i stresu.      Wnioski płynące z pracy wskazują, że regularna aktywność fizyczna może stanowić skuteczne, nieinwazyjne wsparcie w leczeniu depresji dorosłych oraz poprawie ich jakości życia i radzeniu sobie ze stresem. Wyniki te potwierdzają zasadność uwzględniania zaleceń dotyczących aktywności ruchowej w praktyce klinicznej oraz planowaniu kompleksowej terapii pacjentów z depresją.
  • Typ pozycji:Pozycja,
    Psychologiczne konsekwencje nadmiernej aktywności w mediach społecznościowych wśród młodych dorosłych z rozpoznaniem ADHD w Polsce
    (2026-06-30) Sołtys, Marcin
    Celem niniejszej pracy było zbadanie zależności pomiędzy sposobem korzystania z mediów społecznościowych a funkcjonowaniem psychicznym młodych dorosłych z rozpoznaniem zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD). Szczególną uwagę poświęcono relacjom pomiędzy problematycznym korzystaniem z mediów społecznościowych, dobrostanem psychicznym oraz aspektami funkcjonowania emocjonalnego i poznawczego charakterystycznymi dla tej grupy. Badanie miało charakter ilościowy i zostało przeprowadzone z wykorzystaniem anonimowej ankiety internetowej. Wzięły w nim udział osoby w wieku 18–30 lat deklarujące formalne rozpoznanie ADHD. W analizie uwzględniono zarówno wskaźniki intensywności korzystania z mediów społecznościowych, jak i autorskie skale dotyczące problematycznego użytkowania oraz emocjonalnych funkcji mediów cyfrowych. Do opracowania wyników zastosowano statystyki opisowe, analizę rzetelności oraz analizę korelacji. Uzyskane rezultaty wskazują, że problematyczne korzystanie z mediów społecznościowych wiąże się z obniżonym dobrostanem psychicznym oraz nasileniem trudności emocjonalnych. Jednocześnie wykazano, że sam czas spędzany w mediach społecznościowych nie stanowi wystarczającego wskaźnika negatywnych konsekwencji psychologicznych. Kluczowe znaczenie ma sposób korzystania z tych platform, w szczególności jego impulsywny i trudny do kontrolowania charakter. Wyniki badania wpisują się w dotychczasowe ustalenia literatury przedmiotu i wskazują na potrzebę dalszych analiz nad rolą mediów społecznościowych w funkcjonowaniu osób z ADHD, zwłaszcza w kontekście regulacji emocji i dobrostanu psychicznego.
  • Typ pozycji:Pozycja,
    Zależność między zwiększonym nasileniem stresu a powstawaniem zaburzeń lękowych u nastolatków
    (2026-06-30) Rogacka, Agnieszka
    Poniższa praca „Zależność między zwiększonym nasileniem stresu a powstawaniem zaburzeń lękowych u nastolatków” zajmuje się związkiem pomiędzy powstawaniem zaburzeń lękowych w kontekście odczuwania zjawiska stresu, które w ostatnich latach zwiększyło swoje natężenie. Celem niniejszej pracy jest ukazanie związku pomiędzy stresem a powstawaniem zaburzeń lękowych u młodzieży, natomiast za hipotezę badawczą przyjęto: Doświadczanie zjawiska nasilonego stresu w mniejszym stopniu powoduje niższe ryzyko powstawania zaburzeń lękowych. Praca skupia się na wyjaśnieniu związku między stresem a objawami lęku u adolescentów, natomiast badanie przeprowadzone zostało na grupie 200 osób,w przedziale wiekowym 11-17 lat, za zgodą badanych oraz ich rodziców, w formie ankiety i testów rozdanych osobiście i przez źródło internetowe. Do napisania pracy wykorzystano literaturę fachową dotyczącą psychologii, na podstawie której wyjaśniono definicje stresu, zaburzeń emocjonalnych i lękowych, przedstawiono przyczyny, rodzaje, kryteria diagnostyczne oraz metody leczenia. Metodą badawczą zastosowaną na potrzeby pracy była metoda ankietowa i testy psychologiczne DASS-21 oraz GAD-7, narzędziami odpowiednio kwestionariusz ankiety, kwestionariusz DASS-21, kwestionariusz lęku uogólnionego. Wyniki poszczególnych badań zostały zebrane, pogrupowane, przeanalizowane i zaprezentowane w formie opisów, wykresów, tabel, a także porównane z wynikami innych badaczy,  w celu weryfikacji postawionych w niniejszej pracy hipotez, sformułowania i przedstawienia wniosków.
  • Typ pozycji:Pozycja,
    „Wypalenie zawodowe i style radzenia sobie ze stresem a kondycja psychiczna funkcjonariuszy Służby Więziennej”
    (2026-06-30) Karpowicz-Pach, Agata
    Praca dotyczy zależności między wypaleniem zawodowym, stylami radzenia sobie ze stresem a kondycjią psychiczną funkcjonariuszy Służby Więziennej. Celem badań było określenie, czy poziom wypalenia zawodowego oraz preferowane style radzenia sobie ze stresem pozostają w związaku z kondycją psychiczną badanych, a także czy analizowane zmienne różnią się w zależności od wybranych cech socjodemograficznych i zawodowych. Badanie przeprowadzonono wśród 120 funkcjonariuszy Służby Więziennej, reprezentujących dział ochrony, dział penitencjarny oraz kadrę kierowniczą średniego szczeble. W pracy wykorzystano Kwestionariusz Ogólnego Stanu Zdrowia GHQ-28, Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego LBQ, Kwestionariusz Radzenia Sobie w Sytuacjach Stresowych CISS oraz autorski kwestionariusz badawczy. Uzyskane wyniki wskazały, że wyższy poziom wypalenia zawodowego współwystępował z gorszą kondycją psychiczną funkcjonariuszy. Istotne znaczenie miał również styl skoncentrowany na emocjach, który wiązał się z większym nasileniem objawów pogorszenia funkcjonowania psychicznego oraz wyższym poziomem wypalenia zawodowego. Wyniki pokazały także znaczenie wieku, stażu służby oraz subiektywnie ocenianych warunków pracy. Wnioski z badań wskazują na potrzebę rozwijania działań psychoprofilaktycznych, zwiększania dostępności pomocy psychologicznej oraz wzmacniania organizacyjnych form wsparcia funkcjonariuszy. 
  • Typ pozycji:Pozycja,
    Poziom kompetencji społecznych u osób dorosłych, a częstotliwość grania w różnego rodzaju gry planszowe
    (2026-06-30) Karcz, Dominika
    Problematyka podjęta w pracy dotyczy związku zachodzącego między częstotliwością grania, a poziomem kompetencji społecznych. Założono, że osoby grające często w gry planszowe będą posiadać wyższe umiejętności społeczne od osób grających rzadko lub wcale. W celu weryfikacji tego związku  wykorzystano Profil Kompetencji Społecznych PROKOS autorstwa Matczak i Martowskiej (2013).  Badanie zostało przeprowadzone zdalnie z wykorzystaniem ankiety internetowej. Grupę respondentów stanowiło 149 osób w wieku 18-60 lat. Badanych podzielono na trzy grupy względem częstotliwości grania w gry planszowe. Analizie poddano związki częstotliwości grania w gry planszowe z wynikami skal kwestionariusza PROKOS badanych. Z badania wynikło, że wśród osób ankietowanych częste granie w gry planszowe nie jest wystarczającym czynnikiem, aby wyróżnić się na tle innych ludzi wyższymi umiejętnościami społecznymi.