Regularne ćwiczenia fizyczne a redukcja stresu i poprawa jakości życia u osób dorosłych ze zdiagnozowaną depresją.

Abstract

Celem niniejszej pracy było zbadanie wpływu regularnej aktywności fizycznej na poziom stresu oraz jakość życia osób dorosłych ze zdiagnozowaną depresją. W pracy dokonano przeglądu literatury dotyczącej związków pomiędzy ćwiczeniami fizycznymi a zdrowiem psychicznym, ze szczególnym uwzględnieniem mechanizmów biologicznych i psychospołecznych odpowiedzialnych za korzystny efekt wysiłku. Badania własne przeprowadzono metodą sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem autorskiego kwestionariusza, a także standaryzowanych narzędzi oceny depresji (PHQ-9) oraz poziomu stresu (PSS-10). Analizą objęto grupę dorosłych osób z rozpoznaniem depresji, w tym podgrupy regularnie ćwiczące oraz niepodejmujące aktywności fizycznej. Wyniki wykazały, że osoby z depresją regularnie uprawiające ćwiczenia fizyczne charakteryzowały się istotnie niższym poziomem odczuwanego stresu oraz objawów depresyjnych w porównaniu do osób nieaktywnych fizycznie. Zaobserwowano także, że zarówno rodzaj, jak i intensywność oraz czas trwania ćwiczeń wpływają na subiektywne odczucie poprawy samopoczucia i jakości życia. Szczególnie korzystny efekt przypisano ćwiczeniom aerobowym, regularnym spacerom, pływaniu oraz zajęciom relaksacyjnym. Większa intensywność i częstotliwość wysiłku wiązały się z bardziej wyraźną redukcją objawów depresyjnych i stresu. Wnioski płynące z pracy wskazują, że regularna aktywność fizyczna może stanowić skuteczne, nieinwazyjne wsparcie w leczeniu depresji dorosłych oraz poprawie ich jakości życia i radzeniu sobie ze stresem. Wyniki te potwierdzają zasadność uwzględniania zaleceń dotyczących aktywności ruchowej w praktyce klinicznej oraz planowaniu kompleksowej terapii pacjentów z depresją.

The aim of this thesis was to examine the impact of regular physical activity on stress levels and quality of life in adults diagnosed with depression. The study includes a literature review concerning the relationships between physical exercise and mental health, with particular emphasis on the biological and psychosocial mechanisms responsible for the beneficial effects of physical activity. The empirical research was conducted using a diagnostic survey, which consisted of an original questionnaire and standardized tools for assessing depression (PHQ-9) and stress levels (PSS-10). The analysis covered a group of adults diagnosed with depression, including both regularly exercising individuals and those not undertaking physical activity. The results showed that people with depression who regularly engaged in physical exercise had significantly lower levels of perceived stress and depressive symptoms compared to physically inactive individuals. It was also observed that the type, intensity, and duration of exercise influenced subjective well-being and quality of life. Particularly beneficial effects were attributed to aerobic exercises, regular walking, swimming, and relaxation activities. Higher intensity and frequency of physical activity were associated with a more pronounced reduction in depressive symptoms and stress. The conclusions of this study indicate that regular physical activity may serve as an effective, non-invasive support in the treatment of depression in adults, as well as in improving their quality of life and ability to cope with stress. These results confirm the validity of including physical activity recommendations in clinical practice and in planning comprehensive therapy for patients with depression.