Stres, a wypalenie zawodowe u pracowników socjalnych.

Abstract

Głównym założeniem niniejszego badania była analiza powiązań występujących pomiędzy wypaleniem zawodowym, odczuwanym stresem, a strategiami stosowanymi w radzeniu sobie z nim. W tym celu zostało postawionych pięć pytań badawczych: Pytanie 1: Czy istnieje związek pomiędzy poziomem odczuwanego stresu, a wypaleniem zawodowym wśród pracowników socjalnych? Pytanie 2: Jaki jest związek pomiędzy stylami radzenia sobie ze stresem, a poziomem wypalenia zawodowego wśród pracowników socjalnych? Pytanie 3: Czy istnieje związek pomiędzy stażem pracy, a wypaleniem zawodowym wśród pracowników socjalnych? Pytanie 4: Czy występują różnice w intensywności stosowania poszczególnych stylów radzenia sobie ze stresem wśród pracowników socjalnych? Pytanie 5: Czy płeć różnicuje poziom wypalenia zawodowego pracowników socjalnych? Powyższe pytania dotyczyły grupy pracowników socjalnych. W badaniach uczestniczyło 101 osób, z czego 74 kobiety stanowiły większość grupy badanej, a mężczyzn było 27. Średni wiek badanych wynosił 42,45. Najmłodsza badana osoba miała 25 lat, a najstarsza 59. Staż zawodowy pracowników socjalnych mieścił się w przedziale poniżej roku do badanych z powyżej 20-letnim doświadczeniem. Przeprowadzając badania użyto kwestionariuszy tj.: Kwestionariusza Wypalenia Zawodowego LBQ. Skala Odczuwalnego Stresu – PSS-10, Kwestionariusz Radzenia Sobie w Sytuacjach Stresowych – CISS będący polską wersją CISS autorstwa Normana S. Endlera oraz James’a D. A. Parkera w polskiej adaptacji autorstwa Piotra Szczepaniaka, Jana Strelau, Kazimierza Wrześniewskiego i Anny Jaworskiej. Wyniki badań podają, że najczęściej stosowanym styl radzenia sobie ze stresem w zawodzie pracownika socjalnego był styl skoncentrowany na zadaniu w porównaniu ze stylem radzenia sobie ze stresem skoncentrowanym na emocjach i unikaniu. Natomiast najrzadziej styl skoncentrowany na unikaniu.

The main aim of this study was to analyze the connections between burnout, perceived stress, and the strategies used to cope with it. To achieve this, five research questions were posed: Question 1: Is there a relationship between the level of perceived stress and burnout among social workers? Question 2: What is the relationship between coping styles and the level of burnout among social workers? Question 3: Is there a relationship between work experience and burnout among social workers? Question 4: Are there differences in the intensity of using different coping styles among social workers? Question 5: Does gender differentiate the level of burnout among social workers? The above questions concerned a group of social workers. The study involved 101 participants, of whom 74 women made up the majority of the study group, and there were 27 men. TThe average age of the participants was 42.45. The youngest participant was 25 years old, and the oldest was 59. The work experience of social workers ranged from less than a year to over 20 years. The research was conducted using questionnaires such as: the LBQ Occupational Burnout Questionnaire, the Perceived Stress Scale – PSS-10, and the Coping in Stressful Situations Questionnaire – CISS, which is the Polish version of Norman S. Endler and James D. A. Parker's CISS, adapted into Polish by Piotr Szczepaniak, Jan Strelau, Kazimierz Wrześniewski, and Anna Jaworska. The study results show that the most commonly used coping style in the social work profession was task-focused coping, compared to emotion-focused and avoidance coping styles. On the other hand, the least used was the avoidance-focused style.