Interocepcja jako mechanizm samoregulacyjny samoakceptacji (operacjonalizowanej jako globalna samoocena) u osób z niepełnosprawnością ruchową oraz ich bliskich - badanie porównawcze
Abstrakt
Praca magisterska pod tytułem: Interocepcja jako mechanizm samoregulacyjny samoakceptacji (operacjonalizowanej jako globalna samoocena) u osób z niepełnosprawnością ruchową oraz ich bliskich - badanie porównawcze. Celem niniejszej pracy było ukazanie związku pomiędzy świadomością interoceptywną a poziomem samooceny u osób z niepełnosprawnością ruchową oraz ich bliskich. Podjęto próbę analizy znaczenia procesów samoregulacyjnych w funkcjonowaniu psychicznym człowieka, ze szczególnym uwzględnieniem roli interocepcji jako mechanizmu wpływającego na regulację emocji. Było też ukazanie postrzeganie siebie oraz dobrostan psychiczny. W części teoretycznej przedstawiono zagadnienia dotyczące niepełnosprawności ruchowej, adaptacji psychologicznej, funkcjonowania bliskich i opiekunów, a także współczesne koncepcje interocepcji i samooceny. Kolejna część to część badawcza umożliwiła przeprowadzenie analiz dotyczących zależności pomiędzy poziomem interocepcji mierzonej skalą MAIA a poziomem samooceny mierzonej skalą SES. Przeprowadzone badania wykazały, że zależność pomiędzy interocepcją a samooceną ma charakter złożony i niejednoznaczny. Analizy statystyczne wykazały istotną statystycznie ujemną zależność pomiędzy poziomem świadomości interceptowanej a samooceną. To oznacza, że wyższy poziom koncentracji na sygnałach płynących z organizmu mógł wiązać się z niższą globalną samooceną badanych osób. Uzyskany rezultat może wskazywać, że nadmierna koncentracja na własnym ciele, dolegliwościach zdrowotnych lub napięciu emocjonalnym może wpływać na sposób postrzegania siebie i własnych możliwości. Jednocześnie wyniki badań potwierdziły, że relacja pomiędzy funkcjonowaniem psychicznym a świadomością własnego ciała pozostaje istotnym obszarem dalszych analiz psychologicznych.
Master’s Thesis Title: Interoception as a Self-Regulatory Mechanism of Self-Acceptance (Operationalized as Global Self-Esteem) in Individuals with Physical Disabilities and Their Significant Others – A Comparative Study The aim of this thesis was to examine the relationship between interoceptive awareness and self-esteem among individuals with physical disabilities and their significant others. An attempt was made to analyze the importance of self-regulatory processes in human psychological functioning, with particular emphasis on the role of interoception as a mechanism influencing emotion regulation, self-perception, and psychological well-being. The theoretical part of the thesis presents issues related to physical disability, psychological adaptation, the functioning of family members and caregivers, as well as contemporary concepts of interoception and self-esteem. The empirical section enabled analyses of the relationship between the level of interoception, measured using the Multidimensional Assessment of Interoceptive Awareness (MAIA), and the level of self-esteem, measured using the Rosenberg Self-Esteem Scale (SES). The results indicated that the relationship between interoception and self-esteem is complex and ambiguous. Statistical analyses revealed a significant negative correlation between the level of interoceptive awareness and self-esteem. This finding suggests that a higher degree of focus on bodily signals may be associated with lower global self-esteem among the participants. The obtained results may indicate that excessive attention to one’s own body, health-related symptoms, or emotional tension can influence the way individuals perceive themselves and their capabilities. At the same time, the findings confirmed that the relationship between psychological functioning and awareness of bodily states remains an important area for further psychological research.
Master’s Thesis Title: Interoception as a Self-Regulatory Mechanism of Self-Acceptance (Operationalized as Global Self-Esteem) in Individuals with Physical Disabilities and Their Significant Others – A Comparative Study The aim of this thesis was to examine the relationship between interoceptive awareness and self-esteem among individuals with physical disabilities and their significant others. An attempt was made to analyze the importance of self-regulatory processes in human psychological functioning, with particular emphasis on the role of interoception as a mechanism influencing emotion regulation, self-perception, and psychological well-being. The theoretical part of the thesis presents issues related to physical disability, psychological adaptation, the functioning of family members and caregivers, as well as contemporary concepts of interoception and self-esteem. The empirical section enabled analyses of the relationship between the level of interoception, measured using the Multidimensional Assessment of Interoceptive Awareness (MAIA), and the level of self-esteem, measured using the Rosenberg Self-Esteem Scale (SES). The results indicated that the relationship between interoception and self-esteem is complex and ambiguous. Statistical analyses revealed a significant negative correlation between the level of interoceptive awareness and self-esteem. This finding suggests that a higher degree of focus on bodily signals may be associated with lower global self-esteem among the participants. The obtained results may indicate that excessive attention to one’s own body, health-related symptoms, or emotional tension can influence the way individuals perceive themselves and their capabilities. At the same time, the findings confirmed that the relationship between psychological functioning and awareness of bodily states remains an important area for further psychological research.