Rezyliencja i elastyczność psychologiczna jako predyktory stresu u studentów kierunków medycznych

Abstract

Studenci kierunków medycznych należą do grup szczególnie narażonych na wysoki poziom stresu percepcyjnego wynikający z wymagań związanych z procesem kształcenia oraz przyszłą rolą zawodową. Celem pracy była ocena zależności między stresem percepcyjnym, rezyliencją i sztywnością psychologiczną oraz określenie roli sztywności psychologicznej jako mediatora w relacji między rezyliencją a stresem percepcyjnym. Badanie przeprowadzono w grupie 138 studentów kierunków medycznych z wykorzystaniem Skali Odczuwanego Stresu (PSS-10), Skali Rezyliencji (CD-RISC-10) oraz Kwestionariusza Akceptacji i Działania (AAQ-II). W analizach zastosowano statystyki opisowe, analizę korelacji, regresji oraz mediacji. Uzyskane wyniki wykazały istotną ujemną zależność między rezyliencją a stresem percepcyjnym oraz dodatnią zależność między sztywnością psychologiczną a stresem. Stwierdzono również, że wyższy poziom rezyliencji wiązał się z niższym poziomem sztywności psychologicznej. Analiza mediacji wykazała, że sztywność psychologiczna częściowo pośredniczy w relacji między rezyliencją a stresem percepcyjnym. Uzyskane wyniki wskazują, że sztywność psychologiczna stanowi istotny mechanizm wyjaśniający zależność między zasobami adaptacyjnymi a poziomem odczuwanego stresu wśród studentów kierunków medycznych. Podkreślają również znaczenie elastyczności psychologicznej w procesie adaptacji do stresu.Medical students are particularly vulnerable to elevated levels of perceived stress resulting from academic demands and the challenges associated with their future professional roles. The aim of this study was to examine the relationships between perceived stress, resilience, and psychological inflexibility, and to determine the mediating role of psychological inflexibility in the relationship between resilience and perceived stress. The study was conducted among 138 students enrolled in medical degree programmes. Data were collected using the Perceived Stress Scale (PSS-10), the Connor–Davidson Resilience Scale (CD-RISC-10), and the Acceptance and Action Questionnaire-II (AAQ-II). Statistical analyses included descriptive statistics, correlation analysis, regression analysis, and mediation analysis. The results revealed a significant negative association between resilience and perceived stress, as well as a significant positive association between psychological inflexibility and perceived stress. Higher levels of resilience were also associated with lower levels of psychological inflexibility. Mediation analysis demonstrated that psychological inflexibility partially mediated the relationship between resilience and perceived stress. The findings indicate that psychological inflexibility is an important mechanism underlying the association between adaptive psychological resources and perceived stress among medical students. They also underscore the importance of psychological flexibility in the process of adaptation to stress.