Rola inteligencji emocjonalnej w nasileniu objawów zaburzeń odżywiania oraz zachowań ortorektycznych w populacji nieklinicznej.
Abstrakt
Celem niniejszej pracy była ocena związku między inteligencją emocjonalną a nasileniem objawów zaburzeń odżywiania oraz zachowań ortorektycznych w populacji nieklinicznej, z uwzględnieniem roli stresu postrzeganego jako predyktora. Badanie przeprowadzono metodą kwestionariuszową w grupie początkowo liczącej 120 osób, z której po zastosowaniu kryteriów wyłączenia do ostatecznej analizy zakwalifikowano 106 uczestników w wieku 18–35 lat, wykorzystując narzędzia INTE, EAT-26, ORTO-15 oraz skróconą skalę PSS. Analizy statystyczne wykazały, że wyższa inteligencja emocjonalna - a szczególnie zdolność do konstruktywnego wykorzystywania emocji - istotnie współwystępuje z niższym nasileniem objawów zaburzeń odżywiania. W modelach regresji hierarchicznej kompetencje emocjonalne okazały się jedynym istotnym czynnikiem chroniącym przed zaburzeniami odżywiania, podczas gdy codzienne poczucie stresu okazało się nieistotne i nie różnicowało nawyków żywieniowych uczestników. W przypadku zachowań ortorektycznych modele regresji cechowały się niską siłą wyjaśniającą, co w połączeniu z niską rzetelnością skali ORTO-15 oraz brakiem różnic międzypłciowych nie pozwala na wyciągnięcie jednoznacznych wniosków w tym obszarze. Uzyskane rezultaty sugerują, że inteligencja emocjonalna pełni funkcję chroniącego bufora w procesach samoregulacji, co wskazuje na zasadność rozwijania tych kompetencji w działaniach profilaktycznych i psychoedukacyjnych.
The objective of this study was to evaluate the relationship between emotional intelligence and the severity of eating disorder symptoms and orthorectic behaviors in a non-clinical population, considering the role of perceived stress as a predictor. The study was conducted using questionnaires in a group initially consisting of 120 individuals, from which 106 participants aged 18–35 were selected for final analysis after applying exclusion criteria, utilizing the INTE, EAT-26, ORTO-15, and a shortened PSS scale. Statistical analyses revealed that higher emotional intelligence - particularly the ability to utilize emotions constructively - is significantly associated with lower severity of eating disorder symptoms. In hierarchical regression models, emotional competencies emerged as the sole significant factor protecting against eating disorders, whereas daily perceived stress proved insignificant and did not differentiate the participants' eating habits. Regarding orthorectic behaviors, the regression models exhibited low explanatory power, which, combined with the low reliability of the ORTO-15 scale and the absence of gender differences, precludes definitive conclusions in this area. The obtained results suggest that emotional intelligence acts as a protective buffer in self-regulation processes, indicating the validity of developing these competencies within preventive and psychoeducational programs.
The objective of this study was to evaluate the relationship between emotional intelligence and the severity of eating disorder symptoms and orthorectic behaviors in a non-clinical population, considering the role of perceived stress as a predictor. The study was conducted using questionnaires in a group initially consisting of 120 individuals, from which 106 participants aged 18–35 were selected for final analysis after applying exclusion criteria, utilizing the INTE, EAT-26, ORTO-15, and a shortened PSS scale. Statistical analyses revealed that higher emotional intelligence - particularly the ability to utilize emotions constructively - is significantly associated with lower severity of eating disorder symptoms. In hierarchical regression models, emotional competencies emerged as the sole significant factor protecting against eating disorders, whereas daily perceived stress proved insignificant and did not differentiate the participants' eating habits. Regarding orthorectic behaviors, the regression models exhibited low explanatory power, which, combined with the low reliability of the ORTO-15 scale and the absence of gender differences, precludes definitive conclusions in this area. The obtained results suggest that emotional intelligence acts as a protective buffer in self-regulation processes, indicating the validity of developing these competencies within preventive and psychoeducational programs.