Rola satysfakcji z pracy w relacji między wypaleniem zawodowym a satysfakcją z życia wśród pracowników korporacji

Abstract

Celem pracy było zbadanie roli satysfakcji z pracy jako mediatora w relacji między wypaleniem zawodowym a satysfakcją z życia wśród pracowników korporacji. Wypalenie zawodowe, obejmujące wyczerpanie emocjonalne, depersonalizację oraz obniżone poczucie dokonań osobistych, stanowi istotne zagrożenie dla dobrostanu pracowników. Badanie przeprowadzono na grupie 100 pracowników korporacji zatrudnionych w Polsce. Wykorzystano trzy standaryzowane narzędzia badawcze: Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego MBI, Skalę Satysfakcji z Życia SWLS oraz Skalę Satysfakcji z Pracy SSP. Dane zebrano za pomocą ankiety internetowej i poddano analizie statystycznej obejmującej korelacje Pearsona oraz analizę mediacji z testem Sobela i procedurą bootstrap. Wyniki potwierdziły wszystkie hipotezy badawcze. Wypalenie zawodowe korelowało ujemnie zarówno z satysfakcją z pracy, jak i satysfakcją z życia, natomiast satysfakcja z pracy była dodatnio związana z satysfakcją z życia. Analiza mediacyjna wykazała, że satysfakcja z pracy pełni rolę częściowego mediatora w relacji między wypaleniem zawodowym a satysfakcją z życia. Oznacza to, że wypalenie zawodowe obniża satysfakcję z życia zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio poprzez spadek satysfakcji z pracy. Wyniki podkreślają znaczenie działań organizacyjnych wspierających dobrostan pracowników.

The aim of this study was to examine the role of job satisfaction as a mediator in the relationship between occupational burnout and life satisfaction among corporate employees. Occupational burnout, including emotional exhaustion, depersonalization, and reduced personal accomplishment, constitutes a significant threat to employee well-being. The study was conducted on a sample of 100 corporate employees working in Poland. Three standardized research tools were used: the Maslach Burnout Inventory (MBI), the Satisfaction with Life Scale (SWLS), and the Job Satisfaction Scale (SSP). Data were collected through an online survey and analyzed using descriptive statistics, Pearson’s correlations, and mediation analysis with the Sobel test and bootstrap procedure. The results confirmed all research hypotheses. Occupational burnout was negatively correlated with both job satisfaction and life satisfaction, while job satisfaction was positively related to life satisfaction. Mediation analysis showed that job satisfaction acted as a partial mediator in the relationship between occupational burnout and life satisfaction. This means that occupational burnout decreases life satisfaction both directly and indirectly through reduced job satisfaction. The findings highlight the importance of organizational strategies aimed at preventing burnout and strengthening job satisfaction in order to support employee well-being.