Skuteczność treningu DBT (Moduł „Tolerancja Dyskomfortu Psychicznego”) w grupie dorosłych kobiet z trudnościami regulacji emocji.

Abstract

Praca magisterska dotyczy oceny skuteczności treningu umiejętności Dialektyczno-Behawioralnych (DBT), ze szczególnym uwzględnieniem modułu „Tolerancja Dyskomfortu Psychicznego”, w grupie dorosłych kobiet doświadczających trudności w regulacji emocji. W części teoretycznej praca przedstawia:

historyczne i teoretyczne podstawy DBT, w tym ewolucję badań nad terapią oraz znaczenie modelu biospołecznego, neurobiologiczne mechanizmy regulacji emocji, ze szczególnym uwzględnieniem osi HPA, ciała migdałowatego i hipokampa, rolę stresu, gniewu i kryzysu emocjonalnego w procesach dysregulacji, oraz miejsce i funkcję umiejętności tolerancji dystresu w systemie DBT jako kluczowych narzędzi wspierających radzenie sobie w sytuacjach przeciążenia.

Część empiryczna pracy obejmuje quasi-eksperymentalne badanie z grupą kontrolną, którego celem jest sprawdzenie, czy udział w module „Tolerancja Dyskomfortu Psychicznego” wpływa na poziom tolerancji dystresu i wybrane aspekty regulacji emocji. Wyniki zostaną opracowane i omówione po zakończeniu analizy statystycznej. Praca podkreśla praktyczne znaczenie DBT jako interwencji wspomagającej osoby o podwyższonej wrażliwości emocjonalnej i wskazuje na potrzebę dalszych badań nad skutecznością poszczególnych modułów treningu.

The master’s thesis examines the effectiveness of Dialectical Behavior Therapy (DBT) skills training, with particular emphasis on the “Distress Tolerance” module, in a group of adult women experiencing difficulties in emotion regulation. The theoretical section presents:

the historical and theoretical foundations of DBT, including the evolution of research on the therapy and the significance of the biosocial model; the neurobiological mechanisms of emotion regulation, with particular attention to the HPA axis, the amygdala, and the hippocampus; the role of stress, anger, and emotional crisis in processes of dysregulation; and the place and function of distress tolerance skills within the DBT system as key tools supporting coping in situations of overload.

The empirical part of the thesis includes a quasi-experimental study with a control group, aimed at examining whether participation in the “Distress Tolerance” module influences levels of distress tolerance and selected aspects of emotion regulation. The results will be compiled and discussed after the statistical analysis is completed. The thesis highlights the practical significance of DBT as an intervention supporting individuals with heightened emotional sensitivity and points to the need for further research on the effectiveness of specific DBT skills modules.