Samoocena i poziom inteligencji emocjonalnej a perspektywa przyszłościowa w okresie wczesnej dorosłości

Abstract

Celem pracy było zbadanie zależności między poziomem samooceny a poziomem in-teligencji emocjonalnej w kontekście perspektywy przyszłościowej u osób znajdujących się w okresie wczesnej dorosłości. Okres ten stanowi kluczowy etap rozwojowy, w którym jed-nostka podejmuje istotne decyzje dotyczące edukacji, kariery zawodowej, relacji interperso-nalnych oraz planowania przyszłości. W obliczu rosnącej niepewności społeczno-ekonomicznej szczególnego znaczenia nabierają zasoby psychiczne sprzyjające adaptacji do wyzwań tego etapu życia, wśród których istotną rolę odgrywają samoocena oraz inteligencja emocjonalna. W części teoretycznej pracy omówiono zagadnienia związane z definicją i funkcjami samooceny, modelami inteligencji emocjonalnej oraz charakterystyką okresu wczesnej doro-słości w kontekście kształtowania się tożsamości i perspektywy przyszłościowej. Szczególną uwagę poświęcono roli tych zasobów w procesie planowania przyszłości oraz poczuciu kon-troli nad nadchodzącymi wydarzeniami. Badania empiryczne przeprowadzono wśród osób we wczesnej dorosłości z wykorzy-staniem Skali Samooceny Rosenberga, Kwestionariusza Inteligencji Emocjonalnej INTE oraz autorskiej ankiety dotyczącej planowania przyszłości i poczucia kontroli. Analiza staty-styczna uzyskanych wyników pozwoliła na określenie zależności między badanymi zmien-nymi. Uzyskane rezultaty wskazują, że wyższy poziom samooceny oraz inteligencji emo-cjonalnej wiąże się z bardziej rozwiniętą perspektywą przyszłościową, większą skłonnością do planowania przyszłości oraz silniejszym poczuciem wpływu na własne życie. Wyniki podkreślają znaczenie zasobów osobistych w procesie adaptacji do wyzwań wczesnej doro-słości i mogą stanowić podstawę do działań wspierających rozwój psychologiczny młodych dorosłych.

The aim of this study was to examine the relationship between self-esteem and the level of emotional intelligence in the context of future time perspective among individuals in early adulthood. This developmental period is characterized by making important life deci-sions regarding education, career, interpersonal relationships, and future planning. In the face of increasing socio-economic uncertainty, psychological resources that facilitate adaptation to these challenges become particularly important, among which self-esteem and emotional intelligence play a significant role. The theoretical part of the thesis discusses the definitions and functions of self-esteem, models of emotional intelligence, and the characteristics of early adulthood in the context of identity formation and future time perspective. Special attention was given to the role of these personal resources in the process of future planning and the sense of control over upcoming life events. The empirical study was conducted among young adults using the Rosenberg Self-Esteem Scale, the IN-TE Emotional Intelligence Questionnaire, and an original survey con-cerning future planning and perceived control. Statistical analysis of the collected data allo-wed for the identification of relationships between the studied variables. The results indicate that higher levels of self-esteem and emotional intelligence are associated with a more developed future time perspective, a greater tendency to plan for the future, and a stronger sense of influence over one’s own life. The findings highlight the im-portance of personal resources in adapting to the challenges of early adulthood and may ser-ve as a basis for psychological support and preventive interventions aimed at young adults.