Wpływ Programu MBT “Rodzic jak latarnia morska” na mentalizację, inteligencję emocjonalną i odczuwanie stresu u rodziców dzieci problematycznie używających internetu

Abstract

Niniejsza praca poświęcona jest ocenie zmian psychologicznych towarzyszących uczestnictwu w grupowej interwencji terapeutycznej, w wybranych aspektach funkcjonowania rodziców dzieci problematycznie korzystających z internetu. Badanie przeprowadzono metodą wielokrotnego studium przypadku, obejmując pięcioro uczestników programu Rodzic jak latarnia morska, grupowej interwencji opartej na mentalizacji, zaadaptowanej do tematyki problematycznego używania internetu. Zastosowano triangulację metodologiczną, łącząc dane z czterech standaryzowanych kwestionariuszy, wywiadów półustrukturyzowanych oraz obserwacji procesu grupowego. Celem badania było określenie, czy uczestnictwo w programie wiąże się ze zmianą w zakresie zdolności mentalizowania, inteligencji emocjonalnej oraz doświadczanego stresu rodzicielskiego. Wyniki wskazują na częściowe poparcie tezy głównej. Najsilniejszą zmianą okazała się poprawa w zakresie doświadczania rodzicielstwa, widoczna u czterech z pięciu uczestników, której towarzyszyło przesunięcie od interpretacji oceniających w kierunku mentalizacyjnego zaciekawienia stanami wewnętrznymi dziecka. Zmiany w zakresie mentalizowania miały charakter selektywny, natomiast teza dotycząca wzrostu inteligencji emocjonalnej nie znalazła poparcia. Kluczowym mechanizmem zmiany okazało się doświadczenie relacyjne w grupie, nie zaś przyswojenie treści psychoedukacyjnych.

This thesis examines the psychological changes, in selected aspects of the functioning of parents of children who use the internet in a problematic way, associated with their participation in a group therapeutic intervention. The study employed a multiple case study design and included five participants of the Lighthouse Parenting Programme, a mentalization-based group intervention adapted to the issue of problematic internet use. Methodological triangulation was applied, combining data from four standardized questionnaires, semi-structured interviews, and observation of the group process. The aim of the study was to determine whether participation in the programme is associated with change in mentalizing capacity, emotional intelligence, and experienced parental stress. The findings provide partial support for the main thesis. The most pronounced change was an improvement in the experience of parenting, observed in four of the five participants, accompanied by a shift from evaluative interpretations toward mentalizing curiosity about the child's internal states. Changes in mentalizing were selective, whereas the thesis concerning an increase in emotional intelligence was not supported. The key mechanism of change proved to be relational experience within the group rather than the acquisition of psychoeducational content.