Zastosowanie przezczaszkowej stymulacji prądem stałym (tDCS) w redukcji objawów depresji – analiza zmian klinicznych i ilościowego zapisu QEEG
Abstrakt
Głównym celem niniejszej pracy jest zbadanie i ocena skuteczności przezczaszkowej stymulacji prądem stałym (tDCS) ukierunkowanej na obszar lewej kory przedczołowej (DLPFC) w redukcji objawów depresyjnych oraz lękowych, a także analiza towarzyszących temu zmian w aktywności bioelektrycznej mózgu rejestrowanej za pomocą ilościowego zapisu QEEG. Badania przeprowadzono metodologią studiów przypadku, analizując i opisując przebieg terapii u 5 wybranych pacjentów w ramach 20-dniowego cyklu mikropolaryzacji tDCS, przy użyciu narzędzi psychometrycznych (BDI, GAD-7, SES) oraz ewaluacji neurofizjologicznej za pomocą map mocy widma i tomografii LORETA w zapisach QEEG. Uzyskane wyniki wykazały, że zastosowany protokół doprowadził w większości analizowanych przypadków do zmniejszenia nasilenia objawów klinicznych oraz częściowej poprawy parametrów neurofizjologicznych, w tym redukcji patologicznej aktywności fal wolnych theta w obszarze stymulowanym. Sformułowane wnioski wskazują, że regularna stymulacja tDCS stanowi bezpieczną i wartościową metodę niefarmakologicznego wsparcia terapii zaburzeń afektywnych, która w połączeniu z diagnostyką QEEG może znaleźć praktyczne zastosowanie w pracy psychologa klinicznego oraz neuroterapeuty. Efektywność procedury zależy jednak od zachowania ciągłości sesji, a uzyskane rezultaty – ze względu na specyfikę pięciu badanych jednostek – nie mogą być uogólniane na całą populację.
The main objective of this thesis is to investigate and evaluate the effectiveness of transcranial direct current stimulation (tDCS) targeting the left prefrontal cortex (DLPFC) in reducing depressive and anxiety symptoms, as well as to analyze the accompanying changes in the bioelectric activity of the brain recorded via quantitative electroencephalography (QEEG). The study was conducted using a case study methodology, analyzing and describing the course of therapy in 5 selected patients during a 20-day cycle of tDCS micropolarization, utilizing psychometric tools (BDI, GAD-7, SES) and neurophysiological evaluation through spectral power maps and LORETA tomography in QEEG records. The obtained results demonstrated that the applied protocol led to a reduction in the severity of clinical symptoms and a partial improvement in neurophysiological parameters in most analyzed cases, including a decrease in pathological slow-wave (theta) activity in the stimulated area. The formulated conclusions indicate that regular tDCS stimulation constitutes a safe and valuable method of non-pharmacological support in the treatment of affective disorders, which, in combination with QEEG diagnostics, can find practical application in the work of clinical psychologists and neurotherapists. However, the effectiveness of the procedure depends on maintaining the continuity of sessions, and the obtained results—due to the specific nature of the five studied cases—cannot be generalized to the entire population.
The main objective of this thesis is to investigate and evaluate the effectiveness of transcranial direct current stimulation (tDCS) targeting the left prefrontal cortex (DLPFC) in reducing depressive and anxiety symptoms, as well as to analyze the accompanying changes in the bioelectric activity of the brain recorded via quantitative electroencephalography (QEEG). The study was conducted using a case study methodology, analyzing and describing the course of therapy in 5 selected patients during a 20-day cycle of tDCS micropolarization, utilizing psychometric tools (BDI, GAD-7, SES) and neurophysiological evaluation through spectral power maps and LORETA tomography in QEEG records. The obtained results demonstrated that the applied protocol led to a reduction in the severity of clinical symptoms and a partial improvement in neurophysiological parameters in most analyzed cases, including a decrease in pathological slow-wave (theta) activity in the stimulated area. The formulated conclusions indicate that regular tDCS stimulation constitutes a safe and valuable method of non-pharmacological support in the treatment of affective disorders, which, in combination with QEEG diagnostics, can find practical application in the work of clinical psychologists and neurotherapists. However, the effectiveness of the procedure depends on maintaining the continuity of sessions, and the obtained results—due to the specific nature of the five studied cases—cannot be generalized to the entire population.