Wpływ regularnego kontaktu z końmi na poziom stresu i dobro-stan psychiczny osób dorosłych.

Abstract

Niniejsza praca dotyczy związku między regularnym kontaktem z końmi a poziomem postrzeganego stresu oraz dobrostanem psychicznym osób dorosłych. Badanie przeprowadzono metodą sondażu diagnostycznego w formie ankiety internetowej. Wzięło w nim udział 168 osób, które wypełniły metryczkę socjodemograficzną, pytania dotyczące kontaktu z końmi oraz dwa standaryzowane narzędzia: Skalę Odczuwanego Stresu PSS‑10 i indeks WHO‑5. Na po-trzeby weryfikacji hipotez za „regularny kontakt” przyjęto kontakt z końmi co najmniej raz w tygodniu w okresie ostatnich trzech miesięcy. Porównania między grupą regularnego kontaktu (n = 96) a grupą braku regularnego kontaktu (n = 72) nie wykazały istotnych różnic w poziomie stresu ani dobrostanu. Analizy korelacyjne w podpróbie osób wypełniających moduł szczegó-łów kontaktu (N = 122) nie ujawniły istotnych zależności między większością wskaźników intensywności kontaktu (częstotliwością, stażem i czasem trwania sesji) a wynikami PSS‑10 i WHO‑5. Odnotowano natomiast słabą dodatnią zależność między deklarowanym poziomem za-angażowania w aktywności związane z końmi a dobrostanem psychicznym. Analizy uwzględ-niające formy kontaktu (pytanie wielokrotnego wyboru) nie wykazały istotnych różnic w PSS‑10 ani WHO‑5. Uwzględniając tym samym korekty na wielokrotne testowanie. Wyniki sugerują, że w badanej próbie sama regularność rozumiana jako częstotliwość kontaktu nie różnicowała poziomu stresu i dobrostanu, natomiast znaczenie może mieć subiek-tywna jakość doświadczenia, odzwierciedlona poziomem zaangażowania. Rezultaty należy interpretować ostrożnie ze względu na przekrojowy charakter badania, samoopisowy pomiar oraz ograniczenia doboru próby.

This study examines the relationship between regular contact with horses and perceived stress levels and psychological well-being in adults. The study was conducted using a diagnostic online survey. 168 participants completed sociodemographic data, questions about contact with horses, and two standardized tools: the Perceived Stress Scale (PSS-10) and the WHO-5 index. For the purposes of hypothesis testing, "regular contact" was defined as contact with horses at least once a week in the last three months. Comparisons between the regular contact group (n = 96) and the no regular contact group (n = 72) revealed no significant differences in stress levels or well-being. Correlation analyses in the subsample of individuals completing the contact details module (N = 122) revealed no significant relationships between most contact intensity indicators (frequency, duration, and session duration) and PSS-10 and WHO-5 scores. However, a weak positive relationship was observed between the self-reported level of engagement in horse-related activities and mental well-being. Analyses accounting for the form of contact (multiple-choice questions) did not reveal significant differences in the PSS-10 or WHO-5, including corrections for multiple testing. The results suggest that in the study sample, regularity, understood as the frequency of contact, did not differentiate stress and well-being; however, the subjective quality of the experience, reflected by the level of engagement, may be important. The results should be interpreted with caution due to the cross-sectional nature of the study, self-report measurement, and sampling limitations.