Związek między samooceną a satysfakcją z życia u osób po rozwodzie
Abstrakt
Niniejsza praca dyplomowa stanowi studium teoretyczno-empiryczne mające na celu zbadanie zależności między samooceną a satysfakcją z życia w grupie osób po rozwodzie oraz określenie, czy wybrane czynniki demograficzne mają wpływ na poziom tych zmiennych. Badaniem objęto 102 osoby rozwiedzione osób, w tym 54 kobiety i 48 mężczyzn. Wykorzystano Skalę Samooceny Rosenberga (SES), Skalę Satysfakcji z Życia (SWLS) oraz autorski kwestionariusz ankiety. Aby opracować wyniki zastosowano metody statystyczne, w tym test t-Studenta, analizę wariancji, współczynniki korelacji Pearsona i Spearmana oraz test chi-kwadrat. Prowadzona analiza wykazała występowanie istotnej dodatniej zależności pomiędzy samooceną a satysfakcją z życia. Zatem wraz ze wzrostem poziomu samooceny wzrastało również zadowolenie z życia respondentów. Wyniki wskazały ponadto, że kobiety osiągały niższe wyniki samooceny niż mężczyźni, natomiast badani po 40. roku życia charakteryzowali się wyższą samooceną niż osoby młodsze. Zaobserwowano również związek pomiędzy poziomem wykształcenia a satysfakcją z życia oraz wzrost satysfakcji wraz z upływem czasu od rozwodu. Otrzymane rezultaty sugerują, że samoocena może stanowić ważny aspekt psychologiczny wspierający proces przystosowania się do zmian wynikających z rozpadu małżeństwa.
This thesis is a theoretical and empirical study aimed at examining the relationship between self-esteem and life satisfaction in a group of divorced individuals and determining whether selected demographic factors influence the levels of these variables. The study included 102 divorced individuals, including 54 women and 48 men. The Rosenberg Self-Esteem Scale (SES), the Satisfaction with Life Scale (SWLS), and a custom-designed questionnaire were used. Statistical methods were employed to analyze the results, including Student's t-test, analysis of variance, Pearson's and Spearman's correlation coefficients, and the chi-square test. The analysis revealed a significant positive relationship between self-esteem and life satisfaction. Thus, as self-esteem increased, so did respondents' life satisfaction. The results also indicated that women achieved lower self-esteem scores than men, while those over 40 had higher self-esteem than younger individuals. A relationship was also observed between education level and life satisfaction, and satisfaction increased with time since divorce. These results suggest that self-esteem may be an important psychological aspect supporting the process of adapting to changes resulting from marital dissolution.
This thesis is a theoretical and empirical study aimed at examining the relationship between self-esteem and life satisfaction in a group of divorced individuals and determining whether selected demographic factors influence the levels of these variables. The study included 102 divorced individuals, including 54 women and 48 men. The Rosenberg Self-Esteem Scale (SES), the Satisfaction with Life Scale (SWLS), and a custom-designed questionnaire were used. Statistical methods were employed to analyze the results, including Student's t-test, analysis of variance, Pearson's and Spearman's correlation coefficients, and the chi-square test. The analysis revealed a significant positive relationship between self-esteem and life satisfaction. Thus, as self-esteem increased, so did respondents' life satisfaction. The results also indicated that women achieved lower self-esteem scores than men, while those over 40 had higher self-esteem than younger individuals. A relationship was also observed between education level and life satisfaction, and satisfaction increased with time since divorce. These results suggest that self-esteem may be an important psychological aspect supporting the process of adapting to changes resulting from marital dissolution.