Poczucie sensu życia a inteligencja emocjonalna u osób praktykujących medytacje oparte na uważności

Abstract

Poczucie sensu życia stanowi istotny zasób psychologiczny wpływający na dobrostan i adaptacyjne funkcjonowanie jednostki, jednak jego związki z inteligencją emocjonalną i uważnością w grupie osób praktykujących medytację pozostają słabo zbadane. Badaniem przekrojowym objęto 115 dorosłych praktykujących medytacje oparte na uważności, rekrutowanych za pośrednictwem mediów społecznościowych. Zastosowano Test Poczucia Sensu Życia (PIL), Kwestionariusz Inteligencji Emocjonalnej (INTE) oraz Skróconą Wersję Pięciowymiarowego Kwestionariusza Uważności (FFMQ-SF), a weryfikację hipotez przeprowadzono z użyciem korelacji rang Spearmana, testów nieparametrycznych oraz analizy regresji liniowej. Wyniki wykazały silne dodatnie korelacje między wszystkimi trzema zmiennymi. Inteligencja emocjonalna okazała się jedynym istotnym statystycznie predyktorem poczucia sensu życia, wyjaśniając niemal połowę jego wariancji. Czas praktyki medytacyjnej różnicował wszystkie trzy zmienne, podczas gdy częstotliwość praktyki - wyłącznie uważność. Uzyskane wyniki sugerują, że kompetencje emocjonalne odgrywają kluczową rolę w kształtowaniu egzystencjalnego wymiaru dobrostanu u osób praktykujących medytację, niezależnie od poziomu uważności.Sense of meaning in life is an important psychological resource affecting well-being and adaptive functioning, yet its relationships with emotional intelligence and mindfulness among meditation practitioners remain understudied. A cross-sectional study was conducted with 115 adults who regularly practice mindfulness-based meditation, recruited via social media. The Purpose in Life Test (PIL), the Emotional Intelligence Questionnaire (INTE), and the Five Facet Mindfulness Questionnaire - Short Form (FFMQ-SF) were administered, and hypotheses were tested using Spearman rank correlations, non-parametric group comparisons, and linear regression analysis. Results revealed strong positive correlations among all three variables. Emotional intelligence was the only statistically significant predictor of meaning in life, accounting for nearly half of its variance. Length of meditation practice differentiated all three variables, whereas frequency of practice differentiated only mindfulness scores. The findings suggest that emotional competencies play a key role in shaping the existential dimension of well-being among meditators, independently of mindfulness levels.