Komponenty miłości jako predyktory satysfakcji z relacji romantycznej w świetle trójczynnikowej teorii miłości Roberta Sternberga

Abstract

Praca dotyczy znaczenia komponentów miłości wyróżnianych w trójczynnikowej teorii miłości Roberta Sternberga dla satysfakcji z relacji romantycznej. Celem badań jest określenie roli intymności, namiętności i zaangażowania w wyjaśnianiu satysfakcji z relacji, ze szczególnym uwzględnieniem intymności jako potencjalnie najsilniejszego predyktora tej zmiennej, oraz analiza różnic pomiędzy osobami pozostającymi w związkach formalnych i nieformalnych. Badanie przeprowadzono metodą sondażu diagnostycznego w formie internetowej wśród 113 osób pozostających w heteroseksualnych relacjach romantycznych trwających co najmniej 12 miesięcy. Wykorzystano polską wersję Skali Trójczynnikowej Miłości Sternberga (STLS), Skalę Oceny Relacji (RAS) oraz pytanie otwarte. Wyniki wskazują, że istotnymi predyktorami satysfakcji z relacji są intymność i zaangażowanie, przy czym najsilniejsze znaczenie ma intymność. Namiętność nie okazała się istotnym predyktorem po uwzględnieniu pozostałych komponentów miłości. Nie stwierdzono różnic pomiędzy osobami pozostającymi w związkach formalnych i nieformalnych w zakresie satysfakcji z relacji, natomiast osoby pozostające w małżeństwach uzyskały wyższe wyniki w zakresie zaangażowania.

This study examines the importance of the components of love distinguished in Robert Sternberg’s Triangular Theory of Love for relationship satisfaction. The aim of the study is to determine the role of intimacy, passion, and commitment in explaining relationship satisfaction, with particular emphasis on intimacy as a potentially strongest predictor of this variable, as well as to analyze differences between individuals in marital and non-marital relationships. The study was conducted using an online survey method among 113 adults involved in heterosexual romantic relationships lasting at least 12 months. The Polish version of the Sternberg Triangular Love Scale (STLS), the Relationship Assessment Scale (RAS), and an open-ended question were used. The results indicate that intimacy and commitment are significant predictors of relationship satisfaction, with intimacy demonstrating the strongest predictive value. Passion did not emerge as a significant predictor after controlling for the remaining components of love. No significant differences were found between individuals in marital and non-marital relationships with regard to relationship satisfaction. However, married participants reported higher levels of commitment than those in non-marital relationships.