Ładowanie...

Granice emocjonalne w pracy specjalistów interwencji kryzysowej - jakościowa analiza doświadczeń

Ładowanie...

Tytuł czasopisma

ISSN czasopisma

Tytuł tomu

Wydawca

Abstrakt

Praca podejmuje problem granic emocjonalnych w pracy specjalistów interwencji kryzysowej, rozumianych jako kompetencencja regulacyjna pozwalająca utrzymać empatyczny kontakt bez fuzji emocjonalnej i przejmowania odpowiedzialności za decyzje osoby w kryzysie. Badanie przeprowadzono w podejściu jakościowym, wykorzystując półustrukturyzowane wywiady pogłębione z sześcioma specjalistami (N=6) pracującymi w ogólnopolskim telefonicznym poradnictwie kryzysowym, a materiał poddano tematycznej analizie danych jakościowych; kwestionariusze PES, SWLS i COPE pełniły funkcję pomocniczą w interpretacji. Wyniki wskazują, że granice emocjonalne są przez badanych ujmowane zarówno jako pojemność lub limit zależny od zasobów i regeneracji, jak i jako zestaw praktyk samoregulacyjnych wspierających utrzymanie roli zawodowej. Najsilniej naruszały je kontakty związane z przemocą, cierpieniem dzieci, chorobą i śmiercią, agresją rozmówców oraz presją szybkiej oceny ryzyka i ograniczonego wpływu na dalsze losy klienta. Osłabienie granic wiązało się częściej z uruchomieniem postawy ratownika i przeciążeniem niż z samą empatią. Kluczowymi czynnikami ochronnymi były superwizja, jasne procedury, wsparcie zespołu oraz rytuały domykania dyżuru sprzyjające separacji pracy od życia prywatnego.
This thesis examines emotional boundaries in the work of crisis intervention specialists, understood as a self-regulatory competence that enables empathic engagement without emotional fusion or assuming responsibility for the decisions of a person in crisis. The study used a qualitative design, drawing on semi-structured in-depth interviews with six specialists (N=6) working in nationwide telephone-based crisis counselling, and the material was subjected to qualitative thematic data analysis; the PES, SWLS and COPE questionnaires served an auxiliary role in interpretation. Findings indicate that participants conceptualize emotional boundaries both as a personal capacity or limit dependent on resources and recovery, and as a set of self-regulatory practices that support maintaining a professional role. Boundaries were most strongly challenged by contacts involving violence, child suffering, illness and death, caller aggression, and the pressure of rapid risk assessment combined with limited influence over the client’s subsequent circumstances. Boundary weakening was more often associated with adopting a rescuer stance and with overload than with empathy itself. Key protective factors included supervision, clear procedures, team support, and end-of-shift closing routines that facilitate psychological separation between work and private life.

Opis

Cytowanie

Rekomendacja

Recenzja

Uzupełnione przez

Cytowane przez

Zobacz szczegóły