Poziom wypalenia zawodowego, stresu i style radzenia sobie ze stresem u terapeutów pracujących metodą EMDR – studium psychologiczne
Abstrakt
Praca podejmuje problematykę stresu zawodowego, wypalenia oraz stylów radzenia sobie ze stresem u terapeutów pracujących metodą EMDR, ze szczególnym uwzględnieniem specyfiki pracy z traumą i jej kosztów emocjonalnych. Badanie przeprowadzono w paradygmacie interpretatywnym jako jakościowo-ilościowe studium przypadku obejmujące pięciu terapeutów EMDR, z wykorzystaniem wywiadów półustrukturyzowanych oraz standaryzowanych narzędzi psychometrycznych: Kwestionariusza Poczucia Stresu KPS, Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego LBQ oraz Kwestionariusz Stylów Radzenia Sobie ze Stresem CISS. Uzyskane wyniki wskazują, że pomimo podwyższonego poziomu stresu emocjonalnego związanego z intensywnym kontaktem z traumą pacjentów, badani terapeuci nie wykazywali klinicznie wysokiego poziomu wypalenia zawodowego. Dominującym stylem radzenia sobie ze stresem był styl skoncentrowany na zadaniu, pełniący funkcję adaptacyjną i ochronną wobec długotrwałego obciążenia emocjonalnego. Wyniki podkreślają znaczenie zasobów osobistych, poczucia sensu pracy, skuteczności terapeutycznej oraz systemowego wsparcia (superwizja, terapia własna) w zapobieganiu wypaleniu zawodowemu. Badanie wskazuje na potrzebę traktowania stresu i wypalenia w zawodach terapeutycznych jako zjawisk dynamicznych, moderowanych przez czynniki indywidualne i kontekstowe, oraz stanowi punkt wyjścia do dalszych badań podłużnych i porównawczych.
This study addresses the issue of occupational stress, burnout, and stress-coping styles among therapists working with the Eye Movement Desensitization and Reprocessing (EMDR) method, with particular emphasis on the specificity of trauma-focused work and its emotional costs. The research was conducted within an interpretative paradigm as a qualitative–quantitative case study involving five EMDR therapists, using semi-structured interviews and standardized psychometric instruments: the Sense of Stress Questionnaire (KPS), the Link Burnout Questionnaire (LBQ), and the Coping Inventory for Stressful Situations (CISS). The results indicate that despite an elevated level of emotional stress related to intensive contact with patients’ trauma, the therapists did not exhibit clinically high levels of occupational burnout. The dominant coping style was task-oriented coping, which appeared to serve an adaptive and protective function in the context of prolonged emotional strain. The findings highlight the importance of personal resources, a sense of meaning in work, perceived therapeutic effectiveness, and systemic support (such as supervision and personal therapy) in preventing occupational burnout. The study underscores the need to conceptualize stress and burnout in therapeutic professions as dynamic phenomena moderated by individual and contextual factors, and it provides a basis for further longitudinal and comparative research.
This study addresses the issue of occupational stress, burnout, and stress-coping styles among therapists working with the Eye Movement Desensitization and Reprocessing (EMDR) method, with particular emphasis on the specificity of trauma-focused work and its emotional costs. The research was conducted within an interpretative paradigm as a qualitative–quantitative case study involving five EMDR therapists, using semi-structured interviews and standardized psychometric instruments: the Sense of Stress Questionnaire (KPS), the Link Burnout Questionnaire (LBQ), and the Coping Inventory for Stressful Situations (CISS). The results indicate that despite an elevated level of emotional stress related to intensive contact with patients’ trauma, the therapists did not exhibit clinically high levels of occupational burnout. The dominant coping style was task-oriented coping, which appeared to serve an adaptive and protective function in the context of prolonged emotional strain. The findings highlight the importance of personal resources, a sense of meaning in work, perceived therapeutic effectiveness, and systemic support (such as supervision and personal therapy) in preventing occupational burnout. The study underscores the need to conceptualize stress and burnout in therapeutic professions as dynamic phenomena moderated by individual and contextual factors, and it provides a basis for further longitudinal and comparative research.