Wczesne uwarunkowania rozwojowe a funkcjonowanie emocjonalno - społeczne ucznia z autyzmem atypowym w środowisku szkolnym - studium przypadku

Abstract

Praca analizuje funkcjonowanie emocjonalno-społeczne dziesięcioletniego ucznia z autyzmem atypowym, ADHD i niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim w środowisku szkolnym, ze szczególnym uwzględnieniem wczesnych uwarunkowań rozwojowych. Badania przeprowadzono metodą studium przypadku, wykorzystując kwestionariusze SENA (wersja dla rodzica i nauczyciela wspomagającego), System Oceny Zachowań Adaptacyjnych ABAS-3 oraz analizę dokumentów szkolnych. Wyniki ujawniły nasilone trudności w regulacji emocjonalnej, lęk społeczny, izolację rówieśniczą oraz obniżony nastrój, przy jednoczesnych zasobach ucznia w zakresie samodzielności adaptacyjnej i świadomości emocjonalnej. Analiza wykazała, że środowisko szkolne pełni istotną rolę regulacyjną, a skuteczność oddziaływań terapeutycznych jest zróżnicowana w zależności od obszaru funkcjonowania. Praca formułuje rekomendacje dla praktyki edukacyjnej i terapeutycznej, podkreślając potrzebę spójności działań szkoły, rodziny i specjalistów.

This thesis analyses the emotional and social functioning of a ten-year-old pupil with atypical autism, ADHD and mild intellectual disability in the school environment, with particular emphasis on early developmental conditions. The research was conducted using the case study method, employing the SENA questionnaire (parent and support teacher versions), the Adaptive Behavior Assessment System ABAS-3, and analysis of school documents. The findings revealed significant difficulties in emotional regulation, social anxiety, peer isolation and lowered mood, alongside the pupil's strengths in adaptive independence and emotional awareness. The analysis demonstrated that the school environment plays an important regulatory role, while the effectiveness of therapeutic interventions varies across different areas of functioning. The thesis formulates recommendations for educational and therapeutic practice, emphasising the need for coherence between the actions of school, family and specialists.