Polityka spójności w Unii Europejskiej - bariery w pozyskiwaniu dotacji
Ładowanie...
Autorzy
Tytuł czasopisma
ISSN czasopisma
Tytuł tomu
Wydawca
Abstrakt
W pracy starano się udowodnić tezę, iż obecnie Polska nie wykorzystuje w pełni możliwości jakie daje jej członkostwo w Unii Europejskiej. Beneficjentom wciąż nie jest łatwo skorzystać z unijnych dotacji z racji istniejących barier, które są wytworem krajowego systemu podziału środków pomocowych. Polityka spójności umożliwia przyspieszenie rozwoju społeczno-gospodarczego, aczkolwiek Polska w pełni nie wykorzystuje tego potencjału z przyczyn, które opisano w pracy. Pierwszy rozdział obejmuje tematykę dotyczącą całej struktury Unii Europejskiej, tj. historii polityki spójności oraz poszczególnych etapów jej reformowania. Jednocześnie, wyeksponowano problemy, z którymi borykała się ta polityka do roku 2007. Kolejne poszerzenia granic Unii Europejskiej spowodowały, że, wraz z nowymi członkami, pojawiały się coraz większe dysproporcje między poszczególnymi regionami Wspólnoty. Wobec czego konieczne było odpowiednie zreformowanie polityki spójności w celu odniesienia jej skuteczności, efektem czego jej ranga znacznie wzrosła. Zwiększanie spójności społeczno-ekonomicznej w Unii Europejskiej to dziś jedno z największych wyzwań stawianych Wspólnocie. Kolejny rozdział ma za zadanie ukazać, jakie zmiany poczyniono w najnowszym okresie programowania polityki regionalnej na lata 2007-2013, w stosunku do lat wcześniejszych. W kontekście tych zmian przedstawiono strategię realizacji polityki spójności przyjętą przez Polskę na powyższy okres. Dopiero po wnikliwej analizie dokumentów możliwe będzie szczegółowe zaprezentowanie problemów jakie drążą tę część unijnej polityki. Znamiona decentralizacji polityki regionalnej miały za zadanie zwiększyć jej skuteczność, czego efektem było stworzenie tzw. Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia jako planów rozwoju społeczno-gospodarczego poszczególnych krajów członkowskich. W tym kontekście również badano, czy założenia teoretyczne znalazły swoje przełożenie w praktyce. Ostatni rozdział jest próbą znalezienia rozwiązań głównych problemów drążących politykę regionalną w Polsce w oparciu o analizę badań empiryczne.