Poczucie własnej skuteczności jako predyktor zaangażowania w pracę pracowników korporacji w ujęciu modelu JD-R

Abstract

Zaangażowanie w pracę stanowi jeden z kluczowych czynników wpływających na efektywność funkcjonowania pracowników oraz organizacji, a jego poziom może być związany zarówno z zasobami osobistymi, jak i warunkami środowiska pracy. Celem pracy było określenie, czy poczucie własnej skuteczności stanowi predyktor zaangażowania w pracę pracowników korporacji w ujęciu modelu Job Demands–Resources (JD-R). Badanie przeprowadzono wśród 172 pracowników korporacji wykonujących pracę w trybie stacjonarnym, zdalnym lub hybrydowym. W badaniu wykorzystano Skalę Uogólnionej Własnej Skuteczności (GSES), Kwestionariusz Zaangażowania w Pracę UWES-9 oraz autorski kwestionariusz dotyczący wymagań i zasobów pracy. Analizy statystyczne przeprowadzono z wykorzystaniem programu Statistica 13.3. Wyniki wykazały istotną dodatnią zależność pomiędzy poczuciem własnej skuteczności a poziomem zaangażowania zawodowego. Stwierdzono również, że zasoby pracy sprzyjają wzrostowi zaangażowania, natomiast wysokie wymagania zawodowe mogą je obniżać. Analiza regresji potwierdziła, że poczucie własnej skuteczności oraz zasoby pracy stanowią istotne predyktory zaangażowania zawodowego. Uzyskane rezultaty potwierdzają założenia modelu JD-R oraz wskazują na znaczenie rozwijania zasobów osobistych i organizacyjnych w budowaniu zaangażowania pracowników.

Work engagement is one of the key factors influencing the performance of employees and organisations, and its level may be linked to both personal resources and working conditions. The aim of this study was to determine whether self-efficacy acts as a predictor of work engagement among corporate employees within the framework of the Job Demands–Resources (JD-R) model. The study was conducted among 172 corporate employees working in office-based, remote or hybrid modes. The study utilised the Generalised Self-Efficacy Scale (GSES), the UWES-9 Work Engagement Questionnaire and a proprietary questionnaire concerning job demands and resources. Statistical analyses were performed using Statistica 13.3. The results showed a significant positive correlation between self-efficacy and the level of work engagement. It was also found that job resources promote increased engagement, whereas high job demands may reduce it. Regression analysis confirmed that self-efficacy and job resources are significant predictors of work engagement. The results obtained confirm the assumptions of the JD-R model and highlight the importance of developing personal and organisational resources in building employee engagement.