Wpływ korzystania z terapii środowiskowej na codzienne funkcjonowanie a jakość życia i poczucie koherencji u osób z doświadczeniem choroby psychicznej
Ładowanie...
Data
Autorzy
Tytuł czasopisma
ISSN czasopisma
Tytuł tomu
Wydawca
Abstrakt
Niniejsza praca bada zależność między poczuciem koherencji a jakością życia osób z doświadczeniem choroby psychicznej, oceniając jednocześnie rolę terapii środowiskowej w ich codziennym funkcjonowaniu. Badania przeprowadzono wśród pacjentów Zespołu Leczenia Środowiskowego przy użyciu kwestionariusza SOC-29, WHOQOL-BREF oraz autorskiej ankiety w celu weryfikacji skuteczności środowiskowego modelu opieki. Uzyskane wyniki wykazały istotną dodatnią korelację między poczuciem koherencji a wszystkimi wymiarami jakości życia, wskazując poczucie koherencji jako silniejszy predyktor jakości życia niż zmienne socjodemograficzne. W szczególności komponenty zrozumiałości, zaradności i sensowności wspierały proces radzenia sobie z trudnościami wynikającymi z choroby. Analiza potwierdziła również istotną statystycznie poprawę jakości życia pacjentów po rozpoczęciu terapii środowiskowej. Podsumowując, badania dowodzą, że skuteczna rehabilitacja powinna łączyć wsparcie zewnętrzne z aktywnym wzmacnianiem poczucia koherencji pacjenta. Wyniki te stanowią empiryczny argument za rozwojem modelu psychiatrii środowiskowej w celu poprawy jakości życia chorych w ich naturalnym otoczeniu.
The study examines the relationship between the sense of coherence and quality of life among individuals with experience of mental illness, while evaluating the role of community-based therapy in their daily functioning. The research was conducted among patients of a Community Treatment Team using the SOC-29 questionnaire, the WHOQOL-BREF, and an original survey to verify the effectiveness of the community care model. The results revealed a significant positive correlation between the sense of coherence and all dimensions of quality of life, identifying the sense of coherence as a stronger predictor of quality of life than sociodemographic variables. Specifically, the components of comprehensibility, manageability, and meaningfulness were found to support effective coping with the challenges resulting from mental illness. Furthermore, the analysis confirmed a statistically significant improvement in patients’ quality of life following the initiation of community-based treatment. In conclusion, the study demonstrates that effective psychiatric rehabilitation must combine professional external support with the active strengthening of a patient’s sense of coherence. These findings provide an empirical argument for expanding the community-based psychiatric care model to enhance the quality of life and social integration of patients in their natural environment.
The study examines the relationship between the sense of coherence and quality of life among individuals with experience of mental illness, while evaluating the role of community-based therapy in their daily functioning. The research was conducted among patients of a Community Treatment Team using the SOC-29 questionnaire, the WHOQOL-BREF, and an original survey to verify the effectiveness of the community care model. The results revealed a significant positive correlation between the sense of coherence and all dimensions of quality of life, identifying the sense of coherence as a stronger predictor of quality of life than sociodemographic variables. Specifically, the components of comprehensibility, manageability, and meaningfulness were found to support effective coping with the challenges resulting from mental illness. Furthermore, the analysis confirmed a statistically significant improvement in patients’ quality of life following the initiation of community-based treatment. In conclusion, the study demonstrates that effective psychiatric rehabilitation must combine professional external support with the active strengthening of a patient’s sense of coherence. These findings provide an empirical argument for expanding the community-based psychiatric care model to enhance the quality of life and social integration of patients in their natural environment.