Doświadczenia z dzieciństwa i style przywiązania a postawy rodzicielskie oraz stosowane metody wychowawcze w dorosłości – studium przypadku kobiet powyżej 35. roku życia

Abstract

Celem pracy było zbadanie związku między doświadczeniami z dzieciństwa, stylami przywiązania a postawami rodzicielskimi i metodami wychowawczymi w dorosłości. W części teoretycznej omówiono znaczenie doświadczeń wczesnodziecięcych, teorię przywiązania oraz postawy rodzicielskie i ich transmisję międzypokoleniową. W części empirycznej zastosowano metodę studium przypadku. W badaniach wykorzystano kwestionariusze KPR-ROC, KSP, SPR oraz wywiad. Analiza wyników oraz ich interpretacja w kontekście przeprowadzonego wywiadu pozwoliły na udzielenie odpowiedzi na pytania badawcze. Uzyskane wyniki wskazują na istnienie powiązań między doświadczeniami z dzieciństwa, stylem przywiązania a postawami rodzicielskimi w dorosłości oraz podkreślają ich znaczenie dla praktyki psychologicznej.

The aim of the study was to examine the relationship between childhood experiences, attachment styles, and parenting attitudes as well as child-rearing practices in adulthood. The theoretical part discusses the importance of early childhood experiences, attachment theory, and parenting attitudes along with their intergenerational transmission. In the empirical part, a case study method was applied. The study employed the KPR-ROC, KSP, and SPR questionnaires, as well as an interview. The analysis of the results and their interpretation in the context of the conducted interview made it possible to answer the research questions. The obtained results indicate the existence of relationships between childhood experiences, attachment styles, and parenting attitudes in adulthood, and highlight their importance for psychological practice.