Prężność psychiczna a poczucie koherencji u wolontariuszy dziecięcego oddziału onkologicznego na przykładzie Dziecięcego Szpitala Klinicznego UCK WUM w Warszawie
Abstrakt
Celem niniejszej pracy było zbadanie zależności pomiędzy poziomem poczucia koherencji a prężnością psychiczną u wolontariuszy zaangażowanych w działalność na dziecięcym oddziale onkologicznym. Dodatkowo analizie poddano znaczenie długości zaangażowania w wolontariat, subiektywnie odczuwanego obciążenia emocjonalnego oraz preferowanych wartości dla funkcjonowania psychicznego badanych osób. W badaniu wzięły udział 54 osoby zaangażowane w wolontariat na dziecięcym oddziale onkologii Dziecięcego Szpitala Klinicznego UCK WUM w Warszawie.W badaniu wykorzystano Skalę Poczucia Koherencji SOC-29 autorstwa Aarona Antonovsky’ego, Skalę Pomiaru Prężności SPP-25 autorstwa Niny Ogińskiej-Bulik i Zygfryda Juczyńskiego, Skalę Preferencji Wartości SPW Kazimierza Popielskiego oraz autorski kwestionariusz dotyczący doświadczeń wolontariackich i danych socjodemograficznych. Wyniki, które uzyskano, potwierdziły, że istnieje ważna dodatnia zależność pomiędzy poziomem poczucia koherencji a prężnością psychiczną badanych wolontariuszy.Zauważono również, że wyższy poziom prężności psychicznej wiązał się z wyższym poziomem poczucia koherencji oraz stanowił jego istotny predyktor. Natomiast nie stwierdzono istotnych zależności pomiędzy długością zaangażowania w wolontariat a ogólnym poziomem prężności psychicznej. Uczestnicy badania najczęściej wskazywali zdrowie, miłość oraz rodzinę jako najważniejsze wartości. Uzyskane wyniki potwierdzają, że prężność psychiczna oraz poczucie koherencji mogą pełnić istotną rolę ochronną w funkcjonowaniu wolontariuszy pracujących z dziećmi chorującymi onkologicznie.Analiza podjętej problematyki może stanowić punkt wyjścia do dalszych badań dotyczących zasobów psychicznych osób angażujących się w wolontariat medyczny i pomocowy.
The aim of this study was to investigate the relationship between the sense of coherence and psychological resilience among volunteers involved in pediatric oncology volunteering. Additionally, the study analyzed the importance of volunteer experience, subjectively perceived emotional burden, and preferred values for the psychological functioning of the participants. The study involved 54 volunteers engaged in activities at the pediatric oncology ward of the UCK WUM Children’s Clinical Hospital in Warsaw. The following research tools were used: the Sense of Coherence Scale SOC-29 by Aaron Antonovsky, the Resilience Assessment Scale SPP-25 by Nina Ogińska-Bulik and Zygfryd Juczyński, the Value Preference Scale by Kazimierz Popielski, and an original questionnaire concerning volunteer experience and sociodemographic data. The obtained results confirmed a significant positive relationship between the level of sense of coherence and psychological resilience among the examined volunteers. Higher psychological resilience was associated with a higher level of sense of coherence and proved to be its significant predictor. No significant relationship was found between the length of volunteer experience and the overall level of resilience. The respondents most frequently indicated health, love, and family as their most important values. The results indicate that psychological resilience and sense of coherence may play an important protective role in the functioning of volunteers working with children affected by cancer. The analysis of the discussed issues may serve as a starting point for further research on psychological resources among individuals involved in medical and supportive volunteering.
The aim of this study was to investigate the relationship between the sense of coherence and psychological resilience among volunteers involved in pediatric oncology volunteering. Additionally, the study analyzed the importance of volunteer experience, subjectively perceived emotional burden, and preferred values for the psychological functioning of the participants. The study involved 54 volunteers engaged in activities at the pediatric oncology ward of the UCK WUM Children’s Clinical Hospital in Warsaw. The following research tools were used: the Sense of Coherence Scale SOC-29 by Aaron Antonovsky, the Resilience Assessment Scale SPP-25 by Nina Ogińska-Bulik and Zygfryd Juczyński, the Value Preference Scale by Kazimierz Popielski, and an original questionnaire concerning volunteer experience and sociodemographic data. The obtained results confirmed a significant positive relationship between the level of sense of coherence and psychological resilience among the examined volunteers. Higher psychological resilience was associated with a higher level of sense of coherence and proved to be its significant predictor. No significant relationship was found between the length of volunteer experience and the overall level of resilience. The respondents most frequently indicated health, love, and family as their most important values. The results indicate that psychological resilience and sense of coherence may play an important protective role in the functioning of volunteers working with children affected by cancer. The analysis of the discussed issues may serve as a starting point for further research on psychological resources among individuals involved in medical and supportive volunteering.