Analiza zależności między inteligencją emocjonalną a traumą u osób dorosłych, doświadczających w dzieciństwie pozytywnej lub negatywnej komunikacji werbalnej ze strony osób bliskich.

Abstract

Celem niniejszej pracy była analiza zależności pomiędzy inteligencją emocjonalną, a traumą u osób dorosłych, doświadczających w dzieciństwie pozytywnej lub negatywnej komunikacji werbalnej ze strony osób bliskich. Badanie skupiało się na określeniu i sprawdzeniu czy istnieją zależności pomiędzy poziomem inteligencji emocjonalnej a nasileniem objawów traumatycznych u osób dorosłych oraz czy związki te pozostają w relacji z doświadczeniem pozytywnej lub negatywnej komunikacji werbalnej w dzieciństwie oraz czy wybrane czynniki socjodemograficzne, takie jak wiek, płeć i poziom wykształcenia, wiążą się z poziomem inteligencji emocjonalnej oraz z nasileniem objawów traumatycznych w badanej grupie. W badaniu brało udział 109 respondentów w wieku 18-65+. Zastosowano metodę ilościową z wykorzystaniem Kwestionariusza Inteligencji Emocjonalnej INTE, Międzynarodowego Kwestionariusza Traumy ITQ oraz ankietę własną. Uzyskane wyniki nie potwierdziły jednoznacznie hipotezy głównej, zgodnie z którą zakładano istnienie istotnych zależności pomiędzy poziomem inteligencji emocjonalnej, a doświadczeniem traumy, rozumianym jako nasilenie objawów traumatycznych. Wykazano jednak, że szczególne znaczenie dla późniejszego funkcjonowania psychicznego mogą mieć doświadczenia negatywnej komunikacji werbalnej z dzieciństwa. Uzyskane wyniki podkreślają jak ważne jest wczesne doświadczenie komunikacyjne w rodzinie dla budowania dobrostanu psychicznego w dorosłości. Równocześnie pozwalają stwierdzić, że na kształtowanie inteligencji emocjonalnej i doświadczeń traumatycznych wpływają również inne czynniki nie włączone do niniejszego badania.The aim of this study was to analyze the relationship between emotional intelligence and trauma in adults who experienced positive or negative verbal communication from their loved ones during childhood. The study focused on determining and verifying whether there were any correlations between emotional intelligence levels and the severity of traumatic symptoms in adults, whether these relationships were related to the experience of positive or negative verbal communication in childhood, and whether selected sociodemographic factors, such as age, gender, and education level, were associated with emotional intelligence levels and the severity of traumatic symptoms in the study group. The study included 109 respondents aged 18-65+. A quantitative approach was employed, utilizing the INTE Emotional Intelligence Questionnaire and the ITQ International Trauma Questionnaire. The results did not clearly support the main hypothesis, which assumed a significant relationship between emotional intelligence levels and the experience of trauma, understood as the severity of traumatic symptoms. However, it has been demonstrated that experiences of negative verbal communication in childhood may be particularly significant for later psychological functioning. The obtained results emphasize the importance of early communication experiences in the family for building psychological well-being in adulthood. At the same time, the results suggest that other factors, not included in this study, also influence the development of emotional intelligence and traumatic experiences.