Lęk a postawy wychowawcze matek dzieci w wieku szkolnym
Abstrakt
Celem niniejszego badania było zbadanie związku pomiędzy poziomem lęku u matek a ich postawami rodzicielskimi. W analizie uwzględniono zarówno lęk rozumiany jako stan emocjonalny, jak i jako względnie trwałą cechę osobowości, mierzone za pomocą Inwentarza Stanu i Cechy Lęku (STAI). Badaniem objęto grupę matek dzieci w wieku szkolnym. Analizie poddano trzy wymiary postaw rodzicielskich: postawę nadmiernie ochraniającą, wspieranie autonomii dziecka oraz konsekwencję wychowawczą. Uzyskane wyniki wykazały istotne związki pomiędzy poziomem lęku a postawami rodzicielskimi. Wyższy poziom lęku wiązał się z nasileniem postaw nadmiernie ochraniających, niższym poziomem wspierania autonomii dziecka oraz większą niekonsekwencją wychowawczą. Najsilniejsze związki odnotowano w przypadku lęku jako cechy. Wyniki sugerują, że lęk matki stanowi istotny czynnik psychologiczny wpływający na sposób pełnienia roli rodzicielskiej oraz jakość relacji z dzieckiem. Podkreślają one znaczenie uwzględniania funkcjonowania emocjonalnego rodziców w działaniach psychoedukacyjnych oraz programach wspierających kompetencje wychowawcze.
The aim of the present study was to examine the relationship between maternal anxiety levels and parenting attitudes in mothers of school-aged children. The study was conducted on a sample of mothers using the State-Trait Anxiety Inventory (STAI) and the Parental Attitudes Scale to assess state and trait anxiety as well as overprotectiveness, support for child autonomy, and parenting consistency. The results indicated significant associations between anxiety levels and parenting attitudes. Higher levels of maternal anxiety were related to increased overprotective behaviors, lower support for child autonomy, and greater inconsistency in parenting practices, with the strongest relationships observed for trait anxiety. The findings suggest that maternal anxiety is an important psychological factor shaping parenting behavior and may significantly influence the quality of parent–child interactions. The results underscore the importance of considering parents’ emotional functioning in psychoeducational and preventive interventions aimed at supporting adaptive parenting practices.
The aim of the present study was to examine the relationship between maternal anxiety levels and parenting attitudes in mothers of school-aged children. The study was conducted on a sample of mothers using the State-Trait Anxiety Inventory (STAI) and the Parental Attitudes Scale to assess state and trait anxiety as well as overprotectiveness, support for child autonomy, and parenting consistency. The results indicated significant associations between anxiety levels and parenting attitudes. Higher levels of maternal anxiety were related to increased overprotective behaviors, lower support for child autonomy, and greater inconsistency in parenting practices, with the strongest relationships observed for trait anxiety. The findings suggest that maternal anxiety is an important psychological factor shaping parenting behavior and may significantly influence the quality of parent–child interactions. The results underscore the importance of considering parents’ emotional functioning in psychoeducational and preventive interventions aimed at supporting adaptive parenting practices.