Rola wiary katolickiej w kształtowaniu dobrostanu psychologicznego młodych dorosłych mężczyzn w wieku 18–20 lat.

Abstract

Celem pracy było określenie roli wiary katolickiej w kształtowaniu dobrostanu psychologicznego młodych dorosłych mężczyzn w wieku 18–20 lat. Główny problem badawczy dotyczy zależności pomiędzy poziomem centralności religijności katolickiej a poziomem dobrostanu psychologicznego. W badaniu wykorzystano Skalę Centralności Religijności (CRS) S. Hubera oraz Skalę Dobrostanu Psychologicznego C. Ryff, a badaną grupę stanowiło 100 młodych dorosłych mężczyzn w wieku 18–20 lat. Wyniki badań nie potwierdzają istotnego związku pomiędzy ogólnym poziomem centralności religijności katolickiej a ogólnym poziomem dobrostanu psychologicznego. Nie wykazano również, aby wyższa centralność religijności wiązała się z wyższym poziomem poszczególnych wymiarów dobrostanu. Częściowo potwierdzono natomiast zależności pomiędzy wybranymi wymiarami religijności i dobrostanu. Przekonania religijne dodatnio wiążą się z akceptacją siebie, a zainteresowanie problematyką religijną ujemnie z panowaniem nad środowiskiem. Wiara katolicka postrzegana jako zasób wspierający zdrowie psychiczne wiąże się z wyższą centralnością religijności katolickiej, ale nie z ogólnym dobrostanem psychologicznym. Istotny związek występuje jedynie z pozytywnymi relacjami z innymi. Typ rodziny różnicuje wyłącznie poziom modlitwy. Uzyskane wyniki mogą przyczynić się do lepszego zrozumienia roli wiary katolickiej w funkcjonowaniu psychologicznym młodych mężczyzn mimo, iż wskazują, że centralność wiary katolickiej nie była bezpośrednim czynnikiem wyjaśniającym ogólny dobrostan psychologiczny badanych, a jej znaczenie ujawniło się tylko w wybranych aspektach funkcjonowania psychologicznego badanych.

The aim of this study was to determine the role of the Catholic faith in shaping the psychological well-being of young adult men aged 18–20 years. The main research problem concerned the relationship between the level of centrality of Catholic religiosity and the level of psychological well-being. The study employed the Centrality of Religiosity Scale (CRS) developed by S. Huber and the Psychological Well-Being Scale developed by C. Ryff. The research sample consisted of 100 young adult men aged 18–20 years. The findings did not confirm a significant relationship between the overall level of centrality of Catholic religiosity and the overall level of psychological well-being. Furthermore, no evidence was found that a higher centrality of religiosity was associated with higher levels of individual dimensions of psychological well-being. However, the results partially confirmed relationships between selected dimensions of religiosity and well-being. Religious beliefs were positively associated with self-acceptance, whereas interest in religious issues was negatively associated with environmental mastery. The perception of the Catholic faith as a resource supporting mental health was associated with a higher level of centrality of Catholic religiosity, but not with overall psychological well-being. A significant relationship was observed only with the dimension of positive relations with others. Family type differentiated only the level of prayer. The obtained results may contribute to a better understanding of the role of the Catholic faith in the psychological functioning of young men. Although the findings indicate that the centrality of Catholic faith was not a direct factor explaining the overall psychological well-being of the participants, its significance was evident in selected aspects of their psychological functioning.