Związek stylów przywiązania z zasobami osobistymi i strategiami radzenia sobie ze stresem u osób, które doświadczyły niewierności w związku romantycznym – studium przypadku

Abstract

Niniejsza praca stanowi wieloaspektową analizę związku stylów przywiązania z poziomem wybranych zasobów osobistych oraz preferowanymi strategiami radzenia sobie ze stresem u młodych kobiet po doświadczeniu traumy relacyjnej w postaci niewierności partnera. Badanie zrealizowano w paradygmacie jakościowym za pomocą strategii wielokrotnego studium przypadku pięciu kobiet w wieku 21–25 lat, łącząc półstrukturyzowany wywiad kliniczny i obserwację behawioralną z baterią sześciu standaryzowanych narzędzi psychometrycznych. Analiza materiału empirycznego ujawniła, że niewierność wywołuje objawy traumy przywiązaniowej zbieżnej z PTSD, powszechnie aktywując lękowo-ambiwalentny styl przywiązania oraz styl skoncentrowany na emocjach, co przejściowo paraliżuje adaptacyjne strategie zadaniowe. Wykazano obecność funkcjonalnego rozłamu w strukturze inteligencji emocjonalnej (wysoki wgląd przy paraliżu sprawczym lub zamrożenie wglądu skutkujące somatyzacją) oraz wyłoniono autorską typologię trzech odmiennych dróg adaptacyjnych uczestniczek. Udowodniono, że bezpieczny styl przywiązania nie stanowi samodzielnego czynnika chroniącego, a potencjał do rozwoju potraumatycznego (PTG) wymaga zsynchronizowanego współwystępowania wysokiej samooceny, optymizmu i sprawstwa, tworzących zintegrowane „karawany zasobów” w ujęciu teorii COR Hobfolla. Sformułowane wnioski pozwoliły na wyznaczenie precyzyjnych wytycznych dla zróżnicowanej praktyki psychoterapeutycznej oraz działań profilaktycznych w obszarze zdrowia psychicznego.

This thesis presents a multifaceted analysis of the relationship between adult attachment styles, select personal resources, and preferred coping strategies among young women who experienced relational trauma through partner infidelity. The study was conducted within a qualitative paradigm using a multiple case study strategy of five women aged 21–25, combining semi-structured clinical interviews and behavioral observations with a battery of six standardized psychometric tools. The empirical analysis revealed that partner infidelity triggers attachment trauma symptoms congruent with PTSD, universally activating an anxious-ambivalent attachment style and an emotion-oriented coping style, which temporarily paralyzes adaptive task-oriented strategies. A functional split within emotional intelligence was demonstrated—high insight paired with executive paralysis versus frozen insight resulting in somatization—and an original typology of three distinct adaptation pathways among the participants was distinguished. The findings proved that a secure attachment style does not constitute an isolated protective factor; rather, successful readaptation and post-traumatic growth (PTG) depend on the synchronized co-occurrence of high self-esteem, optimism, and agency, creating integrated "resource caravans" within Hobfoll's COR theory. The formulated conclusions established precise guidelines for differentiated psychotherapeutic practice and preventive measures in the field of mental health.