Formy wsparcia młodzieży w kryzysie suicydalnym – perspektywa młodzieży i rodziców
Ładowanie...
Data
Autorzy
Tytuł czasopisma
ISSN czasopisma
Tytuł tomu
Wydawca
Abstrakt
Praca magisterska koncentruje się na analizie roli komunikacji w systemie rodzinnym jako moderatora skuteczności wsparcia udzielanego nastolatkom w kryzysie suicydalnym. Celem badań było rozpoznanie mechanizmów „fasadowości komunikacyjnej” oraz określenie rozbieżności w percepcji wsparcia między młodzieżą a ich opiekunami. Badanie przeprowadzono z wykorzystaniem podejścia mieszanego, obejmującego analizę ilościową (Wielowymiarowa Skala Spostrzeganego Wsparcia Społecznego MSPSS, Kwestionariusz Postaw Rodzicielskich KPR-Roc, Skala Pomiaru Prężności SPP-18) oraz jakościową (studia przypadków). Wyniki wskazują na istotny dysonans poznawczy: rodzice deklarują wysoką gotowość do pomocy, podczas gdy młodzież ocenia ją jako niedostępną, co wynika z priorytetyzowania wizerunku rodziny nad autentycznym kontaktem emocjonalnym. Wykazano, że kluczowym moderatorem zdrowienia jest meta-komunikacja oraz zdolność dorosłych do konfrontacji z własną bezradnością. Praca podkreśla potrzebę reorientacji modelu wsparcia z „naprawczego” na relacyjny, oparty na radykalnej uważności. Wyniki stanowią punkt wyjścia do projektowania interwencji kryzysowych oraz wskazują na konieczność wdrażania narzędzi diagnostycznych czulszych na dynamikę systemu rodzinnego w obszarze suicydologii.
This master’s thesis focuses on the analysis of communication within the family system as a moderator of the effectiveness of support provided to adolescents in a suicidal crisis. The study aimed to identify the mechanisms of "communicative facade" and to examine the discrepancies in the perception of support between adolescents and their caregivers. A mixed-methods approach was used, combining quantitative analysis (MSPSS, KPR-Roc, SPP-18 scales) with qualitative case studies. The results reveal a significant cognitive dissonance: parents report a high readiness to help, whereas adolescents perceive it as inaccessible, primarily due to the prioritization of the family's image over authentic emotional contact. It was demonstrated that meta-communication and the caregivers' ability to confront their own helplessness are key moderators of recovery effectiveness. The study emphasizes the need to shift the support model from "repair-oriented" to "relational," based on radical attentiveness. These findings provide a starting point for designing crisis interventions and highlight the necessity of implementing diagnostic tools more sensitive to family system dynamics in the field of suicidology.
This master’s thesis focuses on the analysis of communication within the family system as a moderator of the effectiveness of support provided to adolescents in a suicidal crisis. The study aimed to identify the mechanisms of "communicative facade" and to examine the discrepancies in the perception of support between adolescents and their caregivers. A mixed-methods approach was used, combining quantitative analysis (MSPSS, KPR-Roc, SPP-18 scales) with qualitative case studies. The results reveal a significant cognitive dissonance: parents report a high readiness to help, whereas adolescents perceive it as inaccessible, primarily due to the prioritization of the family's image over authentic emotional contact. It was demonstrated that meta-communication and the caregivers' ability to confront their own helplessness are key moderators of recovery effectiveness. The study emphasizes the need to shift the support model from "repair-oriented" to "relational," based on radical attentiveness. These findings provide a starting point for designing crisis interventions and highlight the necessity of implementing diagnostic tools more sensitive to family system dynamics in the field of suicidology.