Poczucie koherencji jako predyktor satysfakcji z życia w warunkach post-brexitowej adaptacji Polaków w Wielkiej Brytanii

Abstract

Główny problem badawczy niniejszej pracy koncentruje się na analizie związku pomiędzy poczuciem koherencji a satysfakcją z życia Polaków przebywających na emigracji w Wielkiej Brytanii w warunkach post-brexitowej adaptacji. W celu weryfikacji hipotezy zakładającej, że wyższe poczucie koherencji sprzyja lepszemu dobrostanowi, przeprowadzono badania ilościowe metodą sondażu diagnostycznego na próbie 120 respondentów, wykorzystując standaryzowane narzędzia: Kwestionariusz Orientacji Życiowej (SOC-29) oraz Skalę Satysfakcji z Życia (SWLS). Główne rezultaty przeprowadzonych analiz statystycznych jednoznacznie potwierdziły, że poczucie koherencji stanowi istotny predyktor satysfakcji z życia w badanej grupie migrantów. Wykazano również, że kluczowe znaczenie mają czynniki kontekstowe, ponieważ osoby o dłuższym stażu emigracyjnym, przekraczającym dziesięć lat, oraz te posiadające stabilny status prawny w postaci settled status, charakteryzują się znacząco wyższym poziomem zarówno badanej koherencji, jak i ogólnego zadowolenia z życia. Wnioski z pracy podkreślają ogromną rolę indywidualnych zasobów psychologicznych oraz uwarunkowań formalno-prawnych w skutecznym radzeniu sobie ze stresem akulturacyjnym. Otrzymane wyniki mogą stanowić istotną wskazówkę dla instytucji wspierających procesy adaptacyjne polskich migrantów w zmieniającej się rzeczywistości społeczno-politycznej.

The primary research focus of this thesis is to analyze the relationship between the sense of coherence and life satisfaction among Polish migrants in the United Kingdom during post-Brexit adaptation. To verify the hypothesis that a higher sense of coherence promotes better well-being, quantitative research was conducted using a diagnostic survey method on a sample of 120 respondents, utilizing the Sense of Coherence Questionnaire (SOC-29) and the Satisfaction With Life Scale (SWLS). The main results of the statistical analyses unequivocally confirmed that the sense of coherence is a significant predictor of life satisfaction within the studied group. Furthermore, it was demonstrated that contextual factors play a crucial role, as individuals with an emigration period exceeding ten years and those holding a stable settled status exhibit significantly higher levels of both coherence and overall life satisfaction. The conclusions emphasize the critical role of individual psychological resources and formal-legal conditions in effectively coping with acculturative stress. These findings can serve as a valuable guideline for institutions supporting the adaptation and integration processes of Polish migrants in the changing socio-political reality.