Psychoterapia Gestalt jako filozofia życia i dźwignia osobowościowego rozwoju psychoterapeuty
Ładowanie...
Data
Autorzy
Tytuł czasopisma
ISSN czasopisma
Tytuł tomu
Wydawca
Abstrakt
Praca bada, w jaki sposób stawanie się psychoterapeutą Gestalt kształtuje rozwój osobowościowy oraz jak Gestalt bywa integrowany jako filozofia życia, wpływając na codzienne wybory i sposób bycia w relacji. Badanie przeprowadzono w jakościowej strategii studium przypadku: zrealizowano sześć narracyjnych wywiadów pogłębionych z psychoterapeutkami Gestalt, analizowanych w perspektywie dialogiczno-fenomenologicznej na podstawie dosłownych transkrypcji i notatek procesowych. Wyniki wskazują na przesunięcie od używania technik ku egzystencjalnej integracji: ucieleśniona obecność, wyczulenie na ciało i kryterium estetyczne wspierają autentyczność i regulację granic. Rozwój zawodowy splata się z porządkowaniem ról i projektowaniem obciążeń; obok zysków ujawniają się koszty (okresy osamotnienia, redefinicje więzi, przeciążenie). Dźwigniami zmiany są: edukacja, terapia własna, superwizja i praktyka kliniczna, a warunki organizacyjno-ekonomiczne (samozatrudnienie, rytm pracy) współkształtują jakość kontaktu. Zaproponowano trójpoziomowy model kształcenia i superwizji (osobisty–relacyjny–organizacyjny), który porządkuje rekomendacje: rozwijanie autoregulacji i pracy z ciałem, kontraktowanie granic i wsparcie wspólnotowe, higiena pracy i profilaktyka przeciążenia. Ograniczenia obejmują idiograficzny charakter i jednorodność próby (kobiety) oraz brak perspektywy klientów i superwizorów. Wnioski sugerują potrzebę replikacji na szerszych próbach i badań podłużnych, a w praktyce – integrowania ucieleśnionej obecności z dbałością o warunki pola, także organizacyjne.
This study examines how becoming a Gestalt psychotherapist shapes personal development and how Gestalt is integrated as a life philosophy that influences everyday choices and ways of relating. The research employed a qualitative case-study strategy: six narrative, in-depth interviews with Gestalt psychotherapists were conducted and analysed within a dialogical-phenomenological perspective, using verbatim transcripts and process notes. Findings indicate a shift from the use of techniques to existential integration: embodied presence, somatic attunement, and the aesthetic criterion support authenticity and boundary regulation. Professional growth intertwines with the integration of roles and deliberate workload design; alongside gains, costs emerge (periods of aloneness, redefinition of bonds, overload). Key levers of change include education, personal therapy, supervision, and clinical practice, while organizational–economic conditions (self-employment, income variability, work rhythm) co-shape the quality of contact. A three-level model of training and supervision (personal–relational–organizational) is proposed, organising recommendations: cultivate self-regulation and body work; contract boundaries and strengthen communal support; practise work hygiene and overload prevention. Limitations include the idiographic design and homogeneous sample (women) and the absence of clients’ and supervisors’ perspectives. The conclusions call for replication on larger samples and longitudinal designs and, in practice, for integrating embodied presence with attention to field conditions, including organisational ones.
This study examines how becoming a Gestalt psychotherapist shapes personal development and how Gestalt is integrated as a life philosophy that influences everyday choices and ways of relating. The research employed a qualitative case-study strategy: six narrative, in-depth interviews with Gestalt psychotherapists were conducted and analysed within a dialogical-phenomenological perspective, using verbatim transcripts and process notes. Findings indicate a shift from the use of techniques to existential integration: embodied presence, somatic attunement, and the aesthetic criterion support authenticity and boundary regulation. Professional growth intertwines with the integration of roles and deliberate workload design; alongside gains, costs emerge (periods of aloneness, redefinition of bonds, overload). Key levers of change include education, personal therapy, supervision, and clinical practice, while organizational–economic conditions (self-employment, income variability, work rhythm) co-shape the quality of contact. A three-level model of training and supervision (personal–relational–organizational) is proposed, organising recommendations: cultivate self-regulation and body work; contract boundaries and strengthen communal support; practise work hygiene and overload prevention. Limitations include the idiographic design and homogeneous sample (women) and the absence of clients’ and supervisors’ perspectives. The conclusions call for replication on larger samples and longitudinal designs and, in practice, for integrating embodied presence with attention to field conditions, including organisational ones.
Opis
Słowa kluczowe
Psychoterapia Gestalt, filozofia życia, rozwój osobowościowy terapeuty, ucieleśnienie, granice, superwizja i terapia własna, warunki organizacyjne praktyki, badania jakościowe – studium przypadku, Gestalt psychotherapy, philosophy of life, personality development of the therapist, embodiment, boundaries, supervision and personal therapy, organizational conditions of (clinical) practice, qualitative research – case study