Rola aktywności sportowej w kształtowaniu poczucia własnej wartości i regulacji lęku u dzieci w 10 roku życia
Abstrakt
Celem pracy było zbadanie, w jaki sposób aktywność fizyczna wpływa na poczucie własnej wartości oraz poziom lęku u dzieci w wieku 10 lat. Badania przeprowadzono w grupie 100 dzieci, wykorzystując Inwentarz Stanu i Cechy Lęku dla Dzieci (STAIC) oraz autorską metryczkę dotyczącą aktywności sportowej i wybranych aspektów samooceny, a uzyskane dane poddano analizie statystycznej. Wyniki wskazały, że częstsza aktywność fizyczna oraz przynależność do klubu sportowego wiążą się z niższym poziomem lęku zarówno jako stanu, jak i cechy, co potwierdza znaczenie sportu jako czynnika regulującego napięcie emocjonalne u dzieci. Jednocześnie nie stwierdzono istotnej zależności między intensywnością aktywności fizycznej a globalnym poczuciem własnej wartości, choć zaobserwowano tendencję do wyższej oceny kompetencji sportowych u dzieci uczestniczących w zajęciach zorganizowanych. Uzyskane rezultaty sugerują, że aktywność fizyczna pełni przede wszystkim funkcję ochronną w obszarze regulacji lęku, natomiast jej wpływ na samoocenę ma charakter bardziej złożony i zależy między innymi od jakości relacji społecznych oraz sposobu organizacji środowiska wychowawczego.
The aim of this study was to examine how physical activity influences self-esteem and the level of anxiety in 10-year-old children. The study was conducted on a group of 100 children using the State-Trait Anxiety Inventory for Children (STAIC) and a self-designed questionnaire concerning physical activity and selected aspects of self-evaluation, and the obtained data were subjected to statistical analysis.The results indicated that more frequent physical activity and membership in a sports club are associated with lower levels of both state and trait anxiety, confirming the importance of sport as a factor regulating emotional tension in children. At the same time, no significant relationship was found between the intensity of physical activity and global self-esteem, although a tendency toward higher perceived sports competence was observed among children participating in organized activities.The findings suggest that physical activity primarily serves a protective function in the regulation of anxiety, whereas its impact on self-esteem is more complex and depends, among other factors, on the quality of social relationships and the way the child’s environment is structured.
The aim of this study was to examine how physical activity influences self-esteem and the level of anxiety in 10-year-old children. The study was conducted on a group of 100 children using the State-Trait Anxiety Inventory for Children (STAIC) and a self-designed questionnaire concerning physical activity and selected aspects of self-evaluation, and the obtained data were subjected to statistical analysis.The results indicated that more frequent physical activity and membership in a sports club are associated with lower levels of both state and trait anxiety, confirming the importance of sport as a factor regulating emotional tension in children. At the same time, no significant relationship was found between the intensity of physical activity and global self-esteem, although a tendency toward higher perceived sports competence was observed among children participating in organized activities.The findings suggest that physical activity primarily serves a protective function in the regulation of anxiety, whereas its impact on self-esteem is more complex and depends, among other factors, on the quality of social relationships and the way the child’s environment is structured.